القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٥١

سورة النور

إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 11 )

همانا آنان كه آوردند تهمت را گروهى هستند از شما مپنداريدش بد براي شما بلكه آن خوب است براي شما هر مردى از ايشان است آنچه دست آورد است از گناه وآنچه برگرفته است بيشى از آن را از ايشان براي أو است عذابي بزرگ ( 11 )

لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ ( 12 )

چرا هنگامى كه شنيديدش گمان نبردند مردان وزنان مؤمن به همديگر خوبى را ونگفتند اين است تهمتى آشكار ( 12 )

لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ ( 13 )

چرا نياوردند بر آن چهار تن گواهان پس چون نياوردند گواهان را آنانند نزد خدا دروغگويان ( 13 )

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 14 )

واگر نبود فضل خدا بر شما ورحمتش در دنيا وآخرت هر آينه مىرسيد شما را در آنچه فرو رفتيد در آن عذابي بزرگ ( 14 )

إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ ( 15 )

هنگامى كه فرامىگرفتيدش به زبانهاى خود ومىگفتيد با دهانهاى خويش آنچه نبودتان بدان علمي ومىپنداشتيدش آسان حالي كه آن است نزد خدا بزرگ ( 15 )

وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ ( 16 )

وچرا هنگامى كه شنيديدش نگفتيد نرسد ما را كه سخن رانيم بدين منزهى تو خدايا اين است تهمتى بزرگ ( 16 )

يَعِظُكُمَ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 17 )

اندرز دهد شما را خدا نبادا بازگرديد به مانند آن هيچگاه اگر هستيد مؤمنان ( 17 )

وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآَيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 18 )

وآشكار سازد خدا براي شما آيتها را وخدا است داناى حكيم ( 18 )

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آَمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 19 )

همانا آنان كه دوست دارند كه فراوان ( يا فاش ) شود فحشاء در آنان كه ايمان آوردند ايشان را است عذابي دردناك در دنيا وآخرت وخدا مىداند وشما نمىدانيد ( 19 )

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 20 )

واگر نبود فضل خدا بر شما ورحمتش وآنكه خدا است رحمتآرندهء مهربان ( 20 )