القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٤٩

سورة المؤمنون

أَلَمْ تَكُنْ آَيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ( 105 )

آيا نبود آيتهايم خوانده مىشد بر شما پس بوديد بدانها تكذيبكنندگان ( 105 )

قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ ( 106 )

گفتند پروردگارا چيره گشت بر ما تيره روزى ما وشديم گروهى گمراهان ( 106 )

رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ ( 107 )

پروردگارا برون آر ما را از آن سپس اگر بازگشتيم همانا مائيم ستمكاران ( 107 )

قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ ( 108 )

گفت گم شويد ( نهيبى كه به سگ مىزنند ) در آن وبا من سخن نگوئيد ( 108 )

إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آَمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ ( 109 )

همانا بودند گروهى از بندگانم مىگفتند پروردگارا ايمان آورديم پس بيامرز ما را ورحم كن بر ما وتويى بهترين رحمكنندگان ( 109 )

فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ ( 110 )

پس برگرفتيدشان مسخره تا فراموشتان كردند ياد مرا وبوديد بديشان خنده‌زنان ( 110 )

إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ ( 111 )

همانا پاداششان دادم امروز بدانچه شكيبا شدند كه ايشانند رستگاران ( 111 )

قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ( 112 )

گفت چند مانديد در زمين به شمار ساليان ( 112 )

قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ ( 113 )

گفتند مانديم روزى يا پارهء روزى پس بپرس از شمارندگان ( 113 )

قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 114 )

گفت نمانديد مگر اندكى اگر بوديد مى دانستيد ( 114 )

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ ( 115 )

پس آيا پنداشتيد كه شما را آفريديم بيهده وآنكه شما بسوى ما بازنمىگرديد ( 115 )

فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ ( 116 )

پس برتر است خدا پادشاه حقّ نيست خدايى جز أو پروردگار عرش گرامى ( 116 )

وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ ( 117 )

وآن كو بخواند با خدا خدايى ديگر را كه نيستش حجتي بر آن جز اين نيست كه حسابش نزد پروردگار أو است وهمانا رستگار نشوند كافران ( 117 )

وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ ( 118 )

وبگو پروردگارا بيامرز ورحم كن وتويى بهترين رحمكنندگان ( 118 )