القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٤٨

سورة المؤمنون

بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ( 90 )

بلكه آورديمشان به حقّ وهمانا ايشانند دروغگويان ( 90 )

مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَهٍ إِذًا لَذَهَبَ كُلُّ إِلَهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 91 )

برنگرفت خدا فرزندى ونبود با وى خدايى چه در آن هنگام مىبرد هر خدايى آنچه را بيافريده است وبرترى مىجست برخى از ايشان بر برخى منزّه است خدا از آنچه مىستايند ( 91 )

عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 92 )

داناى نهان وهويدا پس برتر است از آنچه شرك ورزند ( 92 )

قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ ( 93 )

بگو پروردگارا اگر بنمايانيم آنچه را وعده داده شوند ( 93 )

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 94 )

پروردگارا پس نگردان مرا در گروه ستمگران ( 94 )

وَإِنَّا عَلَى أَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ ( 95 )

وهمانا مائيم بر آنكه بنمايانيمت آنچه را وعده بديشان دهيم توانايان ( 95 )

ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ ( 96 )

دور كن بدانچه آن بهتر است بدى را ما داناتريم بدانچه مىستايند ( 96 )

وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ( 97 )

وبگو پروردگارا پناه برم به تو از ريوهاى شياطين ( 97 )

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ ( 98 )

وپناه برم به تو پروردگارا از آنكه حاضر آيندم ( 98 )

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ( 99 )

تا گاهى كه بيايد يكيشان را مرگ گويد پروردگارا بازگردانيد مرا ( 99 )

لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 100 )

شايد كردارى شايسته كنم در آنچه بازگذاردم نه چنين است همانا آن است سخنى كه أو است گويندهء آن واز پشت سر آنان است برزخي ( ديوارى ) تا روزى كه برانگيخته شوند ( 100 )

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ ( 101 )

تا گاهى كه دميده شود در صور نباشد تبارى ميانشان در آن روز ونه از همديگر پرسند ( 101 )

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 102 )

پس آن كو سنگين شود سنجهايش آنانند رستگاران ( 102 )

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ( 103 )

وآنكه سبك شود سنجشهايش پس آنانند كه زيان كردند خويش را در دوزخند جاودانان ( 103 )

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ ( 104 )

بريان سازد رويهاى ايشان را آتش وايشانند در آن چهره‌سوختگان ( 104 )