القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٤٣

سورة المؤمنون

وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ ( 18 )

وفرستاديم از آسمان آبى به اندازه‌اى پس جايگزين ساختيمش در زمين وهمانا مائيم بر بردن آن توانايان ( 18 )

فَأَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ( 19 )

پس پديد آورديم براي شما بدان باغهايى از خرمابنها وانگورها شما را است در آن ميوه‌هايى فراوان واز آن مىخوريد ( 19 )

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآَكِلِينَ ( 20 )

ودرختى كه برون مىآيد از طور سيناء مىرويد با روغن ورنگى ( نان خورشى ) براي خورندگان ( 20 )

وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ( 21 )

وهمانا شما را است در چهارپايان عبرتي بنوشانيمتان از آنچه در شكمهاى آنها است وبراي شما است در آنها سودهاى فراوان واز آنها مىخوريد ( 21 )

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ ( 22 )

وبر آنها وبر كشتى بار مىشويد ( 22 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ ( 23 )

وهمانا فرستاديم نوح را بسوى قومش گفت اى قوم من پرستش كنيد خدا را نيست شما را خدايى جز أو آيا نمىترسيد ( 23 )

فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آَبَائِنَا الْأَوَّلِينَ ( 24 )

پس گفتند گروهى كه كفر ورزيدند از قومش نيست اين مگر بشرى همانند شما خواهد برترى جويد بر شما واگر مىخواست خدا هر آينه مىفرستاد فرشتگانى نشنيديم بدين در پدران ما پيشينيان ( 24 )

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّى حِينٍ ( 25 )

نيست أو جز مردى كه بدو است ديوانگى پس انتظار كشيد بدو تا زماني ( 25 )

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ ( 26 )

گفت پروردگارا ياريم كن بر آنچه دروغگويم شمردند ( 26 )

فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 27 )

پس وحى كرديم بدو كه بساز كشتى را به ديدگان ما وبه وحى ما تا گاهى كه آيد فرمان ما وبجوشد تنور پس جاى ده در آن از هر كدام دو جفت را وخاندان خويش را مگر آنكه پيشى گرفت بر أو سخن از ايشان وسخن نگوى با من در آنان كه ستم كردند كه ايشانند غرقشدگان ( 27 )