القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٢

سورة البقرة

وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 203 )

وياد كنيد خدا را روزهايى چند پس آن كس كه بشتابد در دو روز نيست بر أو گناهى وآن كس كه دير كند نيست بر أو گناهى براي آن كس كه پرهيز كرده است وبترسيد خدا را وبدانيد كه بسوى أو گرد آورده شويد ( 203 )

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ( 204 )

واز مردم است آنكه شگفت آورد تو را سخنش در زندگانى دنيا وگواه گيرد خدا را بر آنچه در دل أو است وأو است سختترين دشمنان ( 204 )

وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ ( 205 )

وهر گاه پشت كند بكوشد در زمين تا فساد كند در آن ونابود كند كِشت ونژاد را وخدا را خوش نيايد فساد ( 205 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ ( 206 )

وهر گاه بدو گفته شود بترس از خدا بگيردش تكبر به گناه بس است وى را دوزخ وچه زشت است آرامشگاه ( 206 )

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ( 207 )

واز مردم است آنكه بفروشد خود را در پى خوشنودى خدا وخداوند است مهربان به بندگان ( 207 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 208 )

اى گروه مؤمنان اندر آئيد به صلح همگى وپيروى نكنيد گامهاى شيطان را كه أو است براي شما دشمنى آشكار ( 208 )

فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 209 )

واگر لغزيديد از پس آنكه بيامده است شما را نشانيها پس بدانيد كه خدا است عزّتمند حكيم ( 209 )

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 210 )

آيا انتظار دارند جز آنكه بيايدشان خدا در سايبانهايى از ابر وفرشتگان وبگذرد كار وبسوى خدا بازگردانيده شوند كارها ( 210 )