القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٢٩

سورة الأنبياء

وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَلِكَ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ ( 82 )

واز شياطين آنان را كه به دريا فرو مىرفتند برايش ومىكردند كارى را جز آن وبوديم براي آنان نگهبانان ( 82 )

وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 83 )

وايّوب هنگامى كه خواند پروردگار خويش را كه مرا رسيد رنج وتويى مهربانترين مهربانان ( 83 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَآَتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرَى لِلْعَابِدِينَ ( 84 )

پس پذيرفتيم از أو وبگشوديم آنچه بدو بود از رنج وداديم بدو خاندانش را ومانند آنان با آنان رحمتي از نزد ما ويادآوريى براي پرستشگران ( 84 )

وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ ( 85 )

وإسماعيل وإدريس وذو الكفل هر كدام از صبركنندگان ( 85 )

وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 86 )

ودرآورديمشان در رحمت خود همانا ايشانند از شايستگان ( 86 )

وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ( 87 )

وصاحب ما هي ( يا خداوند ما هي ) هنگامى كه رفت خشمگين پس پنداشت كه هرگز بدو قدرت نيابيم پس بناليد در تاريكيها كه نيست خدايى جز تو منزّهى تو همانا بودم من از ستمگران ( 87 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ( 88 )

پس پذيرفتيم از أو ورهائيش داديم از اندوه وبدينسان رهايى دهيم به مؤمنان ( 88 )

وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ( 89 )

وزكريا هنگامى كه برخواند پروردگار خويش را پروردگارا نگذار مرا تنها وتويى بهترين ارثبرندگان ( 89 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ ( 90 )

پس پذيرفتيم از أو وبخشيديم بدو يحيى را وشايسته گردانيديم برايش همسرش را همانا بودند ايشان شتابگيرندگان در خوبيها ومىخواندند ما را اميدى وبيمى وبودند براي ما فروتنان ( 90 )