القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٢٨

سورة الأنبياء

وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ ( 73 )

وگردانيديمشان پيشوايانى كه رهبرى كنند به فرمان ما ووحى كرديم بسوى ايشان به جاى آوردن خوبيها را وبپا داشتن نماز ودادن زكات را وبودند براي ما پرستندگان ( 73 )

وَلُوطًا آَتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ ( 74 )

ولوط را داديم بدو حكم ودانش را ورهانيديمش از شهري كه بود همىمىكرد پليدها را همانا بودند قومي زشت ونافرمانان ( 74 )

وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 75 )

ودرآورديمش به رحمت خويش همانا أو است از شايستگان ( 75 )

وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ( 76 )

ونوح را هنگامى كه برخواند پيش از اين پس پذيرفتيم خواستش را ورهائيش داديم أو وخاندانش را از اندوه بزرگ ( 76 )

وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ ( 77 )

وياريش كرديم از قومي كه دروغ پنداشتند آيتهاى ما را همانا بودند قومي زشت پس غرقشان ساختيم همگان ( 77 )

وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ ( 78 )

وداود وسليمان هنگامى كه حكومت مىكردند در كشتزارگاهى كه پراكنده شدند در آن گوسفندان قوم وبوديم حكومت آنان را گواهان ( 78 )

فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ وَكُلًّا آَتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ ( 79 )

پس آموختيمش ( فهمانديمش ) به سليمان وهر يك را داديم حكمي ودانشى وفرمانبردار ساختيم با داود كوه‌ها را كه تسبيح كنند ومرغان را وبوديم كنندگان ( 79 )

وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شَاكِرُونَ ( 80 )

وآموختيمش ساختن پوشاكى را براي شما تا نگهداردتان از خشم خويش پس آيا هستيد سپاسگزاران ( 80 )

وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ ( 81 )

وبراي سليمان باد را سخت وزنده روان مىشد به فرمان أو بسوى سرزمينى كه بركت نهاديم در آن وبوديم به هر چيزى دانايان ( 81 )