القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٢٧

سورة الأنبياء

فَجَعَلَهُمْ جُذَاذًا إِلَّا كَبِيرًا لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ ( 58 )

پس گردانيدشان پاره‌هايى مگر بزرگى براي ايشان شايد بسوى أو بازگردند ( 58 )

قَالُوا مَنْ فَعَلَ هَذَا بِآَلِهَتِنَا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 59 )

گفتند آن كه كرده است اين را به خدايان ما همانا أو است از ستمگران ( 59 )

قَالُوا سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ ( 60 )

گفتند شنيديم جوانى يادشان مىكرد كه گفته مىشد بدو إبراهيم ( 60 )

قَالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ ( 61 )

گفتند بياريدش پيش چشم مردم شايد گواه باشند ( 61 )

قَالُوا أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآَلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ ( 62 )

گفتند آيا تو كردى اين را به خدايان ما اى إبراهيم ( 62 )

قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ ( 63 )

گفت بلكه كرد آن را بزرگ ايشان اين پس بپرسيدشان اگر هستند سخنگويان ( 63 )

فَرَجَعُوا إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ ( 64 )

پس بازگشتند به خود وگفتند همانا شمائيد ستمگران ( 64 )

ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلَاءِ يَنْطِقُونَ ( 65 )

پس سرافكنده آمدند كه تو دانستى اينان سخن نگويند ( 65 )

قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْئًا وَلَا يَضُرُّكُمْ ( 66 )

گفت آيا مىپرستيد جز خدا آنچه را سود ندهد به شما چيزى را ونه زيان رساند ( 66 )

أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 67 )

أف بر شما وبر آنچه مىپرستيد جز خدا پس آيا بخرد نمىآييد ( 67 )

قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آَلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ( 68 )

گفتند سخت بسوزانيدش ويارى كنيد خدايان خويش را اگر هستيد كنندگان ( 68 )

قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ ( 69 )

گفتيم اى آتش باش سرد وسلامت بر إبراهيم ( 69 )