القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٢٣

سورة الأنبياء

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا آَخَرِينَ ( 11 )

وچه بسا در هم شكستيم شهري را كه بود ستمگر وپديد آورديم پس از آن قومي ديگر را ( 11 )

فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ ( 12 )

تا گاهى كه احساس كردند خشم ما را ناگاه از آن مىدوند ( 12 )

لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ ( 13 )

ندويد وبازگرديد بسوى آنچه هوسران بوديد در آن ونشيمنهاى خويش شايد پرسش شويد ( 13 )

قَالُوا يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ( 14 )

گفتند اى واي بر ما همانا بوديم ما ستمگران ( 14 )

فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ ( 15 )

پس بود پيوسته اين سخن ايشان تا گردانيديمشان درويدگانى خموش ( 15 )

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ( 16 )

ونيافريديم آسمان وزمين وآنچه را ميان آنها است بازىكنان ( 16 )

لَوْ أَرَدْنَا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْوًا لَاتَّخَذْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فَاعِلِينَ ( 17 )

اگر مىخواستيم برگيريم سرگرميى همانا برمىگزيند گرفتيمش از نزد خود اگر بوديم كنندگان ( 17 )

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ( 18 )

بلكه مىافكنيم حقّ را بر باطل تا تباه سازدش كه ناگهان آن است برافتاده وواي شما را از آنچه مىستائيد ( 18 )

وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ عِنْدَهُ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ ( 19 )

واز آنِ وى است آنكه در آسمانها وزمين است وآنان كه نزد اويند سرنپيچند از پرستش أو ونه خسته شوند ( 19 )

يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ( 20 )

تسبيح مىكنند شب وروز وسستى نمىكنند ( 20 )

أَمِ اتَّخَذُوا آَلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ ( 21 )

آيا برگرفتند خدايانى از زمين كه ايشان زنده كنند ( 21 )

لَوْ كَانَ فِيهِمَا آَلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 22 )

اگر مىبود در آنها خدايانى جز خدا هر آينه فاسد مىشدند پس منزه است خدا پروردگار عرش از آنچه مىستايند ( 22 )

لَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ ( 23 )

پرسش نشود از آنچه كند وايشان پرسش شوند ( 23 )

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آَلِهَةً قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ هَذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ ( 24 )

يا برگرفتند جز وى خدايانى بگو بياريد برهان خود را اين است يادآورى آنان كه با منند ويادآورى آنان كه پيش از منند بلكه بيشترشان نمىدانند حقّ را پس ايشانند روىگردانان ( 24 )