القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣١٩

سورة طه

كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آَتَيْنَاكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْرًا ( 99 )

بدينسان خوانيم بر تو از داستانهاى آنچه بگذشت وهمانا آورديم تو را از نزد خويش يادآورى را ( 99 )

مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا ( 100 )

آنكه روى برگرداند از آن همانا بردارد روز قيامت گناهى را ( 100 )

خَالِدِينَ فِيهِ وَسَاءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا ( 101 )

جاودانند در آن وبد است ايشان را روز قيامت بارى ( 101 )

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا ( 102 )

روزى كه دميده شود در صور وگردآريم گنهكاران را در آن روز سبز چشمان ( كور ) ( 102 )

يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا ( 103 )

آهسته گويند ميان خود را نمانديد مگر ده روز ( 103 )

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا ( 104 )

ما داناتريم بدانچه گويند گاهى كه گويد بهترين ايشان در روش نمانديد مگر يك روز ( 104 )

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا ( 105 )

بپرسندت از كوه‌ها بگو بپراكندشان ( برافشاندشان ) پروردگار من پراكندنى ( 105 )

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ( 106 )

پس مىگذارد آنها را زمينى هموار ( 106 )

لَا تَرَى فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا ( 107 )

كه نبينى در آن كجى ونه بلندى را ( 107 )

يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا ( 108 )

در آن روز پيروى كنند دعوتكننده را نيست كجى برايش وپست شد آوازها براي خداوند مهربان پس نشنوى جز آهسته را ( 108 )

يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا ( 109 )

در آن روز سود ندهد شفاعت مگر آن را كه اذن دادش خداى مهربان وخوشنود شد برايش گفتار را ( 109 )

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا ( 110 )

مىداند آنچه را پيش روى ايشان وآنچه پشت سر ايشان است فرانگيرندش به دانش ( 110 )

وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا ( 111 )

وخوار شدند چهره‌ها براي خداى زندهء پاينده وهمانا زيانكار شد آنكه برداشت ستمى را ( 111 )

وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا ( 112 )

وآنكه بكند از شايسته‌ها حالي كه مؤمن باشد پس نترسد ستمى را ونه پايمالشدن را ( 112 )

وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا ( 113 )

وبدينسان فرستاديمش قرآني عربى وگردانيديم در آن از تهديد شايد پرهيزكارى كنند يا پديد آرد براي ايشان يادآورى را ( 113 )