القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣١٧

سورة طه

وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى ( 77 )

وهمانا وحى فرستاديم به موسى كه شبانه ببر بندگان مرا پس برگير براي ايشان راهى را در دريا خشك نترسى بازيافتنى را ونه هراسان باشى ( 77 )

فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ( 78 )

پس از پى آمدشان فرعون با سپاهيان خود پس فراگرفت ايشان را از دريا آنچه فراگرفت ( 78 )

وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَى ( 79 )

وگمراه كرد فرعون قوم خويش را ورهبرى نكرد ( 79 )

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى ( 80 )

اى بني إسرائيل همانا رهانيديم شما را از دشمنتان ووعده نهاديم با شما كنار راست طور را وفرستاديم بر شما مَنّ وسَلوى را ( 80 )

كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى ( 81 )

بخوريد از پاكيزه‌هاى آنچه روزيتان داديم وسركشى نكنيد در آن تا فرود آيد بر شما خشم من وآنكه فرود آيد بر أو خشم من همانا تباه گشت ( 81 )

وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى ( 82 )

وهمانا منم بسيار آمرزندهء آنكه بازگشت نمود وايمان آورد وكردار شايسته كرد پس هدايت يافت ( 82 )

وَمَا أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يَا مُوسَى ( 83 )

وچه شتابانى ( چه چيزت به شتاب آورد ) از قوم خويش اى موسى ( 83 )

قَالَ هُمْ أُولَاءِ عَلَى أَثَرِي وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَى ( 84 )

گفت اينك ايشانند پشت سرم وشتافتم بسوى تو پروردگارا تا راضى شوى ( 84 )

قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ ( 85 )

گفت همانا آزموديم قومت را پس از تو وگمراهشان ساخت سامرى ( 85 )

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِي ( 86 )

پس بازگشت موسى بسوى قوم خود خشمگين افسوس خوران گفت اى قوم من آيا نويد نداد شما را پروردگار شما نويدى خوش آيا دراز كشيد بر شما روزگار ( مدّت ) يا خواستيد فرود آيد بر شما خشمى از پروردگار شما كه خلف كرديد وعده‌گاه مرا ( 86 )

قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ ( 87 )

گفتند خلف نكرديم وعدهء تو را به نيروى خود وليكن بارشديم بارهايى را از زيور قوم پس افكنديم آنها را وبدينگونه افكند سامرى ( 87 )