القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣١١

سورة مريم

أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآَيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا ( 77 )

آيا ديده‌اى آن را كه كفر ورزيد به آيتهاى ما وگفت هر آينه داده شوم مال وفرزندى را ( 77 )

أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا ( 78 )

آيا آگهى يافت بر ناپيدا يا برگرفته است نزد خداى مهربان عهدي را ( 78 )

كَلَّا سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ( 79 )

نه چنين است زود است بنويسيم آنچه را گويد وكِشش دهيم در عذاب براي أو كششى ( 79 )

وَنَرِثُهُ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًا ( 80 )

وارث بريم از أو آنچه را گويد ( يا ارث دهيمش آنچه را گويد ) وبيايد ما را تنها ( 80 )

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آَلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ( 81 )

وبرگرفتند جز خدا خدايانى تا باشند براي آنان عزّتى ( 81 )

كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ( 82 )

نه چنين است زود است كفر ورزند به پرستش ايشان وباشند براي ايشان برابرى ( ضدّى ) ( 82 )

أَلَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّيَاطِينَ عَلَى الْكَافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا ( 83 )

آيا نديدى كه ما فرستاديم شياطين را بر كافران تا بيازارندشان آزردنى ( يا برانگيزندشان انگيختنى ) ( 83 )

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ( 84 )

پس مشتاب بر ايشان جز اين نيست كه مىشماريم براي ايشان ( شمردنى ) ( 84 )

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا ( 85 )

روزى كه گردآوريم پرهيزكاران را بسوى خداى مهربان ميهمانانى ( 85 )

وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْدًا ( 86 )

وبرانيم گنهكاران را بسوى دوزخ تشنگانى ( 86 )

لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا ( 87 )

داراى شفاعت نيستند جز آن كو بگرفته است نزد خداوند مهربان پيمانى ( 87 )

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا ( 88 )

وگفتند برگرفت خدا فرزندى ( 88 )

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا ( 89 )

همانا آورديد چيزى گران را ( 89 )

تَكَادُ السَّمَوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ( 90 )

كه نزديك است آسمانها پاشيده شوند از آن واز هم بشكافد زمين وبيفتد كوه‌ها فروريخته ( 90 )

أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمَنِ وَلَدًا ( 91 )

چرا كه خواندند براي خداى مهربان فرزندى ( 91 )

وَمَا يَنْبَغِي لِلرَّحْمَنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا ( 92 )

ونيست شايسته براي خداوند مهربان كه گيرد فرزندى را ( 92 )

إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آَتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا ( 93 )

نيست هر كدام از آنان كه در آسمانها وزمينند جز آينده است خداوند مهربان را بنده‌اى ( 93 )

لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ( 94 )

همانا فراگرفتشان وبشمردشان شمردنى ( 94 )

وَكُلُّهُمْ آَتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا ( 95 )

وهمگيشان آينده‌اند أو را روز قيامت تنها ( 95 )