القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٠٩

سورة مريم

وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا ( 52 )

وخوانديمش از كنار راست طور ونزديك گردانيديمش رازگويان ( 52 )

وَوَهَبْنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِيًّا ( 53 )

وبخشيديم بدو از رحمت خود برادرش هارون را پيمبرى ( 53 )

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا ( 54 )

وياد كن در كتاب إسماعيل را كه أو بوده است راستوعده وبوده است فرستاده پيمبرى ( 54 )

وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا ( 55 )

وبود مىفرمود خاندان خود را به نماز وزكات وبود نزد پروردگار خويش پسنديده ( 55 )

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا ( 56 )

وياد كن در كتاب إدريس را كه بوده است راستگوى پيمبرى ( 56 )

وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا ( 57 )

وبالا برديمش جايگاهى بلند ( 57 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آَدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُ الرَّحْمَنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا ( 58 )

اينانند كه بخشيد خدا بديشان از پيمبران از فرزندان آدم واز آنان كه سوار كرديم با نوح واز فرزندان إبراهيم وإسرائيل واز آنان كه هدايت كرديم وبرگزيديم كه هر گاه خوانده شود بر ايشان آيتهاى خداى مهربان بيفتند سجده‌كنان وگريان ( 58 )

فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ( 59 )

پس جانشين شد از پس ايشان پشتى كه تباه كردند نماز را وپيروى كردند شهوتها را پس زود است برسند گمراهى را ( 59 )

إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا ( 60 )

مگر آنكه توبه كرد وايمان آورد وعمل صالح كرد كه آنان درآيند بهشت را وستم نشوند چيزى را ( 60 )

جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا ( 61 )

بهشتهاى جاودانى كه وعده داد خداى مهربان بندگان خويش را پنهانى همانا بوده است وعدهء أو آورده ( 61 )

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ( 62 )

نشنوند در آن جز درودى وايشان را است روزيشان در آن بامداد وشبهنگام ( 62 )

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا ( 63 )

اين است آن بهشتى كه ارث دهيم بندگان خود را آن كو بوده است پرهيزكار ( 63 )

وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ( 64 )

وفرود نيائيم مگر به دستور پروردگار تو وى را است آنچه پيش روى ما است وآنچه پشت سر ما وآنچه ميان آن است ونيست پروردگار تو فراموشكننده ( 64 )