القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

سورة مريم

فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا ( 26 )

پس بخور وبياشام وچشمروشن باش واگر ديدى از بشر كسى را بگو همانا نذر كردم براي خداوند مهربان روزه را وهرگز سخن نگويم امروز را انسى را ( 26 )

فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ( 27 )

پس بياورد أو را به نزد قومش حالي كه به دوش همىكشيدش گفتند اى مريم هر آينه آوردى چيزى دروغآميز را ( 27 )

يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ( 28 )

اى خواهر هارون نبود پدر تو مردى زشت ونبود مادرت بدكاره ( 28 )

فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ( 29 )

پس أو را نشان داد گفتند چگونه سخن گوئيم آن را كه بوده است در گهواره كودكى ( 29 )

قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آَتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ( 30 )

گفت همانا منم بندهء خدا داد به من كتاب را وگردانيد مرا پيمبرى ( 30 )

وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ( 31 )

وگردانيد مرا فرخنده هر كجا باشم وتوصيه كرد مرا به نماز وزكات مادامى كه هستم زنده ( 31 )

وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ( 32 )

ونكوكارى به مادرم ونگردانيدم فرمانفرمايى تيره‌بخت ( 32 )

وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ( 33 )

ودرود بر من روزى كه زادم وروزى كه مىميرم وروزى كه برانگيخته شوم زنده ( 33 )

ذَلِكَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ ( 34 )

اين است عيسى پسر مريم سخن حقّى كه در آن شك مىكنند ( 34 )

مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 35 )

نبوده است خدا كه برگيرد فرزندى منزه است أو هر گاه بگذراند كارى را جز اين نيست كه گويد بدو بشو پس مىشود ( 35 )

وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 36 )

وهمانا خدا است پروردگار من وپروردگار شما پس بپرستيدش اين است راه راست ( 36 )

فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمِْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 37 )

پس اختلاف كردند گروه‌ها از ميان ايشان پس واي بر آنان كه كفر ورزيدند از ديدار روزى بزرگ ( 37 )

أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا لَكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 38 )

چه شنوايند به ايشان وچه بينا روزى كه آيند ما را ليكن ستمگرانند در آن روز در گمراهى آشكار ( 38 )