القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٨

سورة البقرة

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 182 )

وكسى كه بترسيده است از وصيّت كننده ستم يا گناهى را پس اصلاح افكنده است ميان ايشان پس نيست گناهى بر أو همانا خدا است آمرزندهء مهربان ( 182 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 183 )

اى گروه مؤمنان نوشته شده است بر شما روزه بدانسان كه نوشته شده است بر آنان كه پيش از شما بودند شايد پرهيزكارى كنيد ( 183 )

أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 184 )

روزكى چند وهر كس از شما بيمار يا در سفري باشد پس چند روز از روزهاى ديگر وبر آنان كه نتوانندش فديه است خوراك بينوايى وآن كس كه خواستار نكويى شود بهتر است أو را وروزه بگيريد بهتر است از براي شما اگر بدانيد ( 184 )

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآَنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 185 )

ماه رمضان كه فرو شد در آن قرآن راهنمايى براي مردم وتابشهايى يا نشانيها از هدايت وفرقان پس هر كس شهر باشد از شما در اين ماه روزه بگيردش وآن كس كه بيمار يا در سفري باشد چند روز از روزهاى ديگر خدا بر شما آسانى خواهد ونخواهد براي شما سختى را وتا به انجام رسانيد شما را وتا بزرگ شمريد خدا را بدانچه رهبريتان كرد وشايد شكر گزاريد ( 185 )

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ( 186 )

وهر گاه پرسندت بندگان من از من همانا منم نزديك أجابت كنم دعاى آنكه مرا خواند پس بپذيرند از من وايمان آورند به من شايد رهبرى شوند ( 186 )