القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٠٤

سورة الكهف

قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا ( 98 )

گفت اين است رحمتي از پروردگارم تا گاهى بيايد وعدهء پروردگارم بگرداندش خرد وبوده است وعدهء پروردگارم درست ( 98 )

وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا ( 99 )

وگذارديم گروهى از ايشان را در آن روز موج زنند در گروهى ودميده شد در صور پس گردشان آورديم گردآوردنى ( 99 )

وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِينَ عَرْضًا ( 100 )

وعرض كرديم دوزخ را آن روز بر كافران عرضكردنى ( 100 )

الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ( 101 )

آنان كه بود ديدگانشان در پرده از ياد من وبودند نمىتوانستند شنيدن را ( 101 )

أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِنْ دُونِي أَوْلِيَاءَ إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا ( 102 )

آيا پنداشتند آنان كه كفر ورزيدند كه برگيرند بندگانم را جز من دوستانى همانا آماده كرديم دوزخ را براي كافران پيشكشى ( 102 )

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ( 103 )

بگو آيا آگهيتان دهم به زيانكارتران در كردار ( 103 )

الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ( 104 )

آنان كه تباه شده است كوشش ايشان در زندگانى دنيا ومىپندارند كه ايشان نكو مىكنند عمل را ( 104 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا ( 105 )

آنانند كه كفر ورزيدند به آيتهاى پروردگار خويش وملاقاة أو پس تباه شد اعمال ايشان پس بپاى نداريم براي آنان روز قيامت وزنى ( ترازويى ) را ( 105 )

ذَلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آَيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ( 106 )

اين است پاداش ايشان دوزخ بدانچه كفر ورزيدند وبرگرفتند آيتهاى مرا وپيمبران مرا ريشخند ( 106 )

إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ( 107 )

همانا آنان كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند بوده است ايشان را باغهاى بهشت پيشكشى ( 107 )

خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا ( 108 )

جاودانند در آن نجويند از آن جابجا شدن را ( 108 )

قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا ( 109 )

بگو اگر مىشد دريا مدادى براي سخنان پروردگارم همانا پايان مىيافت دريا پيش از آنكه پايان يابند سخنان پروردگارم وهر چند بياريم همانند آن كمك را ( 109 )

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ( 110 )

بگو جز اين نيست كه من بشرى هستم مانند شما وحى مىشود به سويم كه خداى شما است خداوند يكتا پس آنكه اميد دارد ملاقاة پروردگار خويش را بايد بكند كردارى شايسته وشريك نگرداند به پرستش پروردگار خويش كسى را ( 110 )