القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٠٣

سورة الكهف

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَآَتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ( 84 )

همانا فرمانروايش ساختيم در زمين وداديمش از هر چيز دستاويزى ( 84 )

فَأَتْبَعَ سَبَبًا ( 85 )

پس پيروى كرد دستاويزى را ( 85 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا ( 86 )

تا گاهى كه رسيد فرودگاه خورشيد را يافتش فرو مىرود در چشمهء گل آلودى ويافت نزد آن گروهى را گفتيم اى ذو القرنين آيا يا شكنجه مىكنى ويا برمىگيرى در ايشان نكويى را ( 86 )

قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا ( 87 )

گفت اما آنكه ستم كند زود است عذابش كنيم وسپس بازگردانيده شود بسوى پروردگار خويش پس عذابش كند عذابي زشت ( 87 )

وَأَمَّا مَنْ آَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَى وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا ( 88 )

واما آن كو ايمان آرد وكردار شايسته كند پس أو را است پاداش نيك وزود است گوئيم برايش از امر خويش گشايش را ( 88 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 89 )

پس پيروى كرد وسيلتى را ( 89 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا ( 90 )

تا گاهى كه رسيد برآمدنگاه خورشيد را يافتش برمىآيد بر گروهى نگذارده‌ايم براي ايشان جز آن پوششى را ( 90 )

كَذَلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا ( 91 )

چنين وهمانا فراگرفتيم بدانچه نزد أو است به دانش ( 91 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 92 )

پس پيروى كرد وسيلتى را ( 92 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا ( 93 )

تا گاهى كه رسيد ميان دو بند را يافت نارسيده بدانها گروهى را كه نيارند دريابند گفتارى را ( 93 )

قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا ( 94 )

گفتند اى ذو القرنين همانا يأجوج ومأجوج تبهكارى كنند در زمين آيا بگذاريم براي تو هزينه‌اى بر آنكه بگذارى ميان ما وآنان بندى را ( 94 )

قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ( 95 )

گفت آنچه فرمانروا كرده است مرا در آن پروردگارم بهتر است پس كمك دهيدم به نيرويى تا بنهم ميان شما وايشان بندى انبوه را ( 95 )

آَتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ حَتَّى إِذَا سَاوَى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آَتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ( 96 )

بياريد مرا خرده‌هاى آهن تا گاهى كه يكسان شد ميان دو كوه گفت بدهيد تا گاهى كه گردانيدش آتش گفت بياريد مرا بريزم بر آن آهن يا مس گداخته را ( 96 )

فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا ( 97 )

پس نتوانستند چيره شوند بر آن ونتوانستندش سوراخ كردن را ( 97 )