القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٩٦

سورة الكهف

وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا ( 21 )

وبدينسان آگاه ساختيم بر ايشان تا بدانند كه وعدهء خدا است حقّ وآنكه ساعت نيست شكّى در آن هنگامى كه ستيزه مىكردند با همديگر در كار خويش پس گفتند بسازيد بر ايشان سازمانى را پروردگار ايشان داناتر است بديشان گفتند آنان كه دست يافتند بر كار ايشان همانا برگيريم بر ايشان پرستشگاهى را ( 21 )

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَدًا ( 22 )

بزودى گويند سه تنند چهارميشان سگشان وگويند پنج تنند ششمى ايشان سگشان انداختنى به ناپيدا وگويند هفت تنند وهشتمينشان سگشان بگو پروردگار من داناتر است به شمار آنان نداندشان مگر كمي پس نستيز در آنان مگر ستيزه‌اى به ظاهر ونپرس در آنان از ايشان احدى را ( 22 )

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا ( 23 )

ونگوى به چيزى كه منم كنندهء آن فردا ( 23 )

إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا ( 24 )

مگر آنكه بخواهد خدا وياد كن پروردگار خويش را گاهى كه فراموش كردى وبگو اميد است آنكه هدايتم كند پروردگار من به نزديكتر از اين راه را ( 24 )

وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِئَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا ( 25 )

وماندند در غار خود سيصد سال وبيفزودند نُه را ( 25 )

قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا ( 26 )

بگو خدا داناتر است بدانچه ماندند وى را است ناپيداى آسمانها وزمين چه بينا وچه شنوا است نيستشان جز أو دوستى وشريك نگرداند در حكم خويش كسى را ( 26 )

وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا ( 27 )

وبخوان آنچه وحى شده است بسوى تو از كتاب پروردگارت نيست برگرداننده‌اى براي سخنانش وهرگز نيابى جز أو پناهگاهى را ( 27 )