القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٩١

سورة الإسراء

إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا ( 87 )

بجز رحمتي از پروردگارت كه فضل أو است همانا بر تو بزرگ ( 87 )

قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآَنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ( 88 )

بگو اگر گردآيند آدميان وپريان بر آنكه بيارند مانند اين قرآن را نيارند مانندش واگر چه باشد برخيشان براي برخى پشتيبان ( 88 )

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآَنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا ( 89 )

وهمانا گردانيديم براي مردم در اين قرآن از هر مثَلى پس نخواستند بيشتر مردم جز ناسپاسى را ( 89 )

وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعًا ( 90 )

وگفتند هرگز ايمان نياريم برايت تا بشكافى براي ما از زمين چشمه‌اى ( 90 )

أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهَارَ خِلَالَهَا تَفْجِيرًا ( 91 )

يا باشدت باغي از خرمابنها وانگور پس بشكافى جويها را ميان آن شكافتنى ( 91 )

أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا ( 92 )

يا افكنى آسمان را چنانچه مىپندارى بر ما پاره‌هايى يا بيارى خدا وفرشتگان را روى به روى ( 92 )

أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِي السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا ( 93 )

يا باشدت خانه‌اى از زر يا بالا روى در آسمان وهرگز باور نكنيم بالا رفتنت را تا بفرستى بر ما نامه‌اى كه بخوانيمش بگو منزّه است پروردگار من آيا هستم من جز بشرى فرستاده‌شده ( 93 )

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَى إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا ( 94 )

وبازنداشت مردم را از آنكه ايمان آرند گاهى كه بيامدشان رهبرى جز آنكه گفتند آيا برانگيخته است خدا بشرى را پيمبر ( 94 )

قُلْ لَوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَسُولًا ( 95 )

بگو اگر ميبود در زمين فرشتگانى كه راه مىرفتند آرميدگان هر آينه مىفرستاديم بر ايشان از آسمان فرشته‌اى را پيامبر ( 95 )

قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 96 )

بگو بس است خدا گواهى ميان من وشما همانا أو است به بندگان خود آگاهى بينا ( 96 )