القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٨٩
سورة الإسراء
وَإِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الْإِنْسَانُ كَفُورًا ( 67 )
وهر گاه برسد شما را رنجى در دريا گم است آنكه بخوانيدش جز أو تا گاهى كه رهائيتان داد بسوى دشت روى گردانيديد وبوده است انسان بسيار ناسپاس ( 67 )
أَفَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا ( 68 )
آيا أيمن شديد كه فروبرد شما را در يك سوى دشت يا بفرستد بر شما طوفان سنگريزه را پس نيابيد براي خويش نگهبانى ( 68 )
أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِ تَبِيعًا ( 69 )
يا أيمن شديد كه بازگرداند شما را در آن بار ديگرى پس بفرستد بر شما خردكننده‌اى ( وشكننده‌اى ) از باد تا غرق كند شما را بدانچه ناسپاسى كرديد سپس نيابيد براي خويش بر ما بدان خونخواه ونه ياورى را ( 69 )
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آَدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا ( 70 )
وهمانا گرامى داشتيم فرزندان آدم را وسوارشان كرديم در دشت ودريا وروزيشان داديم از پاكيزه‌ها وبرتريشان داديم بر بسيارى از آنان كه آفريديم برترىدادنى ( 70 )
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 71 )
روزى كه بخوانيم هر مردمى را به پيشواى ايشان پس آن كو داده شود كتابش را به دست راستش آنان بخوانند كتاب خود را وستم نشوند به اندازهء تار ميان هستهء خرما ( 71 )
وَمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآَخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلًا ( 72 )
وآنكه بوده است در اين ( دنيا ) كور پس أو است در آخرت كورتر وگمراه‌تر در راه ( 72 )
وَإِنْ كَادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا ( 73 )
وهر آينه نزديك بود فريبت دهند از آنچه وحى فرستاديم بسوى تو تا دروغ بندى بر ما جز آن را ودر آن هنگام مىگرفتندت دوست ( 73 )
وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا ( 74 )
واگر نه استوار مىداشتيمت همانا نزديك بود كه كج شوى بسوى ايشان چيزى اندك ( 74 )
إِذًا لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا ( 75 )
در آن هنگام مىچشانيديمت دو برابر زندگى ودو برابر مردن را سپس نمىيافتى براي خويش بر ما ياورى را ( 75 )