القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٨٦

سورة الإسراء

ذَلِكَ مِمَّا أَوْحَى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَدْحُورًا ( 39 )

اين است از آنچه كه وحى فرستاد بسوى تو پروردگار تو از حكمت وقرار نده با خدا خدايى ديگر را تا افكنده شوى در دوزخ نكوهيده رانده ( 39 )

أَفَأَصْفَاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلَائِكَةِ إِنَاثًا إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيمًا ( 40 )

آيا برگزيده است شما را پروردگار شما به پسران وبگرفته است از فرشتگان مادگانى همانا شما مىگوئيد سخنى گران را ( 40 )

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآَنِ لِيَذَّكَّرُوا وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا ( 41 )

وهمانا گردانيديم در اين قرآن تا يادآور شوند ونميفزايدشان جز رميدن ( 41 )

قُلْ لَوْ كَانَ مَعَهُ آَلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا ( 42 )

بگو اگر مىبود با أو خدايانى چنان كه گوئيد در آن هنگام مىجستند بسوى خداوند عرش راهى را ( 42 )

سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيرًا ( 43 )

منزّه است أو وبرتر از آنچه گويند برتريى بزرگ ( 43 )

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ( 44 )

تسبيح كنند براي أو آسمانهاى هفتگانه وزمين وآنان كه در آنها است ونيست چيزى جز آنكه تسبيح گويد به سپاس أو وليكن درنمىيابيد ستايش ايشان را همانا أو است بردبار آمرزنده ( 44 )

وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآَنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ حِجَابًا مَسْتُورًا ( 45 )

وهر گاه بخوانى قرآن را بر نهيم ميان تو وميان آنان كه ايمان نمىآورند به آخرت پرده‌اى پوشيده ( 45 )

وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آَذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآَنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا ( 46 )

ونهيم بر دلهاى آنان پرده‌هايى از آنكه دريابندش ودر گوشهاى ايشان سنگينيى وهر گاه ياد كنى پروردگار خويش را در قرآن تنها بازگردند بر پشتهاى خويش رمندگان ( 46 )

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُورًا ( 47 )

ما داناتريم بدانچه گوش مىدهند بدان هنگامى كه گوش مىدهند به تو وهنگامى كه سخن به گوش همديگر مىگويند هنگامى كه گويند ستمگران پيروى نمىكنيد جز مردى جادو شده را ( 47 )

انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثَالَ فَضَلُّوا فَلَا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا ( 48 )

بنگر چگونه زدند برايت مثَلها را پس گم شدند پس نمىتوانند راهى را ( 48 )

وَقَالُوا أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا ( 49 )

وگفتند آيا گاهى كه شديم ما استخوانهايى وخاكى آيا ما برانگيختگانيم در آفرينشى نوين ( 49 )