القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

سورة الإسراء

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُورًا ( 28 )

واگر روى گردانى از ايشان در پى رحمتي از پروردگار خويش كه اميدش دارى پس بگو بديشان گفتارى نرم وآرام ( 28 )

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا ( 29 )

ونگردان دستت را بسته به گردنت وبازش نكن تمام باز تا بنشينى نكوهيدهء اندوهگين ( 29 )

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 30 )

همانا پروردگار تو فراخ گرداند روزى را براي هر كه خواهد وتنگ گرداند همانا أو است به بندگان خويش آگاهى بينا ( 30 )

وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا ( 31 )

ونكشيد فرزندان خويش را از تنگدستى ما روزى دهيم ايشان را وشما را همانا كشتار آنان است لغزشى بزرگ ( 31 )

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا ( 32 )

ونزديك نشويد زنا را كه بوده است آن فحشايى ( ناشايستى ) وچه زشت است آن راه ( 32 )

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ( 33 )

ونكشيد تنى را كه حرام كرد ( محترم داشت ) خدا جز به حقّ وآنكه كشته شود به ستم همانا قرار داديم براي خونخواه أو فرمانروايى پس فزون نرود در كشتار همانا أو است يارىشده ( 33 )

وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا ( 34 )

ونزديك نشويد مال يتيم را جز بدانچه آن است نكوتر تا برسد نيروى خويش را ووفا كنيد به پيمان كه پيمان است همانا پرسيده‌شده ( 34 )

وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ( 35 )

وتمام دهيد پيمانه را گاهى كه بپيمائيد وبسنجيد با ترازوى درست وراست اين بهتر است ونكوتر در سرانجام ( 35 )

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ( 36 )

وپيروى نكن آنچه را نيستت بدان دانشى همانا گوش وديده ودل هر كدام آنها است از آن پرسيده ( 36 )

وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا ( 37 )

وراه مرو در زمين خرامان همانا تو نشكافى زمين را هرگز ونرسى كوه‌ها را به بلندى ( 37 )

كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا ( 38 )

همهء اينها است زشت آن نزد پروردگار تو ناپسند ( 38 )