القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

سورة الإسراء

عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا ( 8 )

شايد پروردگار شما رحم كند بر شما واگر بازگرديد بازگرديم وگردانيديم دوزخ را براي كافران تنگنايى ( زندانى ) ( 8 )

إِنَّ هَذَا الْقُرْآَنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا ( 9 )

همانا اين قرآن رهبرى مىكند بدانچه آن استوارتر است ومژده مىدهد مؤمنانى را كه كردار شايسته كنند كه ايشان را است پاداشى بزرگ ( 9 )

وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 10 )

وآنكه آنان كه ايمان نمىآورند به آخرت آماده كرديم براي ايشان عذابي دردناك ( 10 )

وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا ( 11 )

ومىخواند انسان به بدى همانند خواندنش به خوبى وبوده است انسان شتاب كننده ( 11 )

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آَيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آَيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آَيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا ( 12 )

وگردانيديم شب وروز را دو آيت پس برانداختيم آيت شب را وگردانيديم آيت روز را روشن تا بجوئيد فضلى را از پروردگار خويش وتا بدانيد شمار سألها وحساب را وهر چيز را تفصيل داديم تفصيلي ( 12 )

وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا ( 13 )

وهر انساني را افكنديم نامهء أو را به گردنش وبرون آريم برايش روز قيامت نامه‌اى كه بيابدش گشوده ( 13 )

اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ( 14 )

بخوان نامهء خويش را تو خود بس باشى امروز بر خويشتن حسابگر ( 14 )

مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا ( 15 )

هر كس هدايت شود جز اين نيست كه هدايت شود براي خويشتن وهر كس گمراه شود جز اين نيست كه گمراه شود بر خويشتن وبرندارد هيچ گنهبارى بار گناه ديگرى را ونيستيم ما عذابكننده تا برانگيزيم پيمبرى را ( 15 )

وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا ( 16 )

وهر گاه خواهيم نابود كنيم شهري را بفرمائيم كامرانان ( هوسرانان ) آن را تا نافرمانى كنند در آن پس فرود آيد بر آن سخن پس نابود كنيمش نابودكردنى ( 16 )

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 17 )

وبسا هلاك كرديم از قرنها پس از نوح وبس است پروردگار تو به گناهان بندگان خود آگاهى بينا ( 17 )