القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٧١
سورة النحل
وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ نَحْنُ وَلَا آَبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ( 35 )
وگفتند آنان كه شرك ورزيدند اگر مىخواست خدا همانا نمىپرستيديم جز از وى چيزى را نه ما ونه پدران ما ونه حرام ( محترم ) مىشمرديم جز أو چيزى را چنين كردند آنان كه پيش از ايشان بودند پس آيا هست بر فرستادگان جز پيام آشكار ( 35 )
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اُعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 36 )
وهمانا برانگيختيم در هر ملتى پيمبرى را كه پرستش كنيد خدا را ودورى گزينيد از سركش پس از ايشان است آنكه رهبريش كرد خدا واز ايشان است آنكه فرود آمد بر أو گمراهى پس بگرديد در زمين وبنگريد چگونه بود فرجام تكذيبكنندگان ( 36 )
إِنْ تَحْرِصْ عَلَى هُدَاهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ يُضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ( 37 )
اگر حريص باشى بر هدايت ايشان همانا خدا هدايت نكند آن را كه گمراه مىكند ونيست ايشان را ياورانى ( 37 )
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ بَلَى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 38 )
وسوگند آوردند به خدا سختترين سوگندهاى خويش كه نيانگيزد خدا آن را كه مىميرد نه چنين است بلكه وعدهاى است بر أو حق وليكن بيشتر مردم نمىدانند ( 38 )
لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ كَانُوا كَاذِبِينَ ( 39 )
تا بيان كند براي ايشان آنچه را كه اختلاف مىكنند در آن وتا بدانند آنان كه كفر ورزيدند كه بودند ايشان دروغگويان ( 39 )
إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 40 )
نيست گفتار ما براي چيزى گاهى كه بخواهيمش جز آنكه گوئيمش بشو پس مىشود ( 40 )
وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الْآَخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( 41 )
وآنان كه هجرت كردند در راه خدا پس از آنكه ستم شدند البتة جايشان دهيم در دنيا جايگاهى نكو وهر آينه پاداش آخرت است بزرگتر اگر باشند كه بدانند ( 41 )
الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 42 )
آنان كه شكيبا شدند وبر پروردگار خويش توكّل كنند ( 42 )