القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٦٧

سورة النحل

الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآَنَ عِضِينَ ( 91 )

آنان كه گردانيدند قرآن را بخشهايى ( 91 )

فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ( 92 )

پس سوگند به پروردگارت همانا بپرسيمشان همگى ( 92 )

عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 93 )

از آنچه بودند مىكردند ( 93 )

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ( 94 )

پس بانگ درده بدانچه مأمور شوى وروى برگردان از شركورزان ( 94 )

إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ( 95 )

همانا ما نگهداشتيمت از استهزاءكنندگان ( 95 )

الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 96 )

آنان كه قرار دهند با خدا خداوند ديگرى پس زود است بدانند ( 96 )

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ( 97 )

وهمانا مىدانيم تو را تنگ همىآيد سينه بدانچه گويند ( 97 )

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ ( 98 )

پس تسبيح كن به سپاس پروردگار خويش وباش از سجده كنندگان ( 98 )

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ( 99 )

وپرستش كن پروردگار خويش را تا بيايدت يقين ( 99 )

سورة النحل

* ( سورة النحل ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

آمد امر خدا پس شتاب نجوئيدش منزّه وبرتر است أو از آنچه شرك مىورزند ( 1 )

يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ ( 2 )

فرود آورد فرشتگان را با روح از امر خود بر هر كه خواهد از بندگان خويش كه بترسانيد آنكه نيست خدايى جز من پس پرهيزكارى كنيد ( 2 )

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 3 )

بيافريده است آسمانها وزمين را به حقّ برتر است از آنچه شرك ورزند ( 3 )

خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ( 4 )

بيافريد انسان را از چكّهء آبى كه ناگهان أو است دشمنى آشكار ( 4 )

وَالْأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ( 5 )

ودامها را بيافريد براي شما در آنها است پوشاكى گرم وسودهايى واز آنها مىخوريد ( 5 )

وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ ( 6 )

وشما را است در آنها زيبى گاهى كه شب كنيد وگاهى كه سردهيد ( 6 )