القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٦٦

سورة الحجر

قَالَ هَؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ( 71 )

گفت اينك دختران من اگر هستيد كنندگان ( 71 )

لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ( 72 )

به جان تو اينانند در مستى خويش فروروندگان ( 72 )

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ( 73 )

پس بگرفتشان خروش حالي كه خورشيد بود تابنده بر ايشان ( 73 )

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ( 74 )

پس گردانيديم زيرش را رويش وباريديم بر ايشان سنگى از سجّيل ( 74 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ( 75 )

همانا در اين است آيتهايى براي هوشمندان ( 75 )

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ ( 76 )

وهمانا آن به راهى است استوار ( پايدار ) ( 76 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ ( 77 )

همانا در اين است آيتي براي مؤمنان ( 77 )

وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ ( 78 )

وهر چند بودند ياران ايكه همانا ستمگران ( 78 )

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ ( 79 )

پس كين كشيديم از ايشان وهمانا آنانند پيشوايى آشكار ( 79 )

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ( 80 )

وهمانا تكذيب كردند ياران حَجر فرستادگان را ( 80 )

وَآَتَيْنَاهُمْ آَيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ( 81 )

وآورديمشان آيتهاى خويش را پس بودند از آنها روىگردانان ( 81 )

وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آَمِنِينَ ( 82 )

وبودند مىتراشيدند از كوه‌ها خانه‌هايى بر آسودگان ( 82 )

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ( 83 )

پس بگرفتشان خروش گاهى كه بودند بامدادكنندگان ( 83 )

فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 84 )

پس بىنياز نكرد از ايشان چيزى آنچه بودند فرآهم مىآوردند ( 84 )

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآَتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ( 85 )

ونيافريديم آسمانها وزمين را وآنچه ميان آنها است جز به حقّ وهمانا ساعت است آينده پس بگذر گذشتى نكو ( 85 )

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ( 86 )

همانا پروردگار تو است آفرينندهء دانا ( 86 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآَنَ الْعَظِيمَ ( 87 )

وهمانا آورديم تو را هفت تا از بندها وقرآني بزرگ ( 87 )

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ( 88 )

باز مكن ( برمكش ) ديدگان خويش را بسوى آنچه بهره داديم مردانى از ايشان را واندوهگين نباش بر آنان وبخوابان بال خويش را براي مؤمنان ( 88 )

وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ ( 89 )

وبگو منم همانا آن بيمدهندهء آشكار ( 89 )

كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ ( 90 )

بدانسان كه فرستاديم بر بخشكنندگان ( 90 )