القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٥٤

سورة الرعد

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ( 35 )

مثل بهشتى كه نويد داده شدند پرهيزكاران روان است زير آن جويها خوراكيش هميشگى است وسايه‌اش اين است فرجام آنان كه پرهيزكارى كردند وفرجام كافران است آتش ( 35 )

وَالَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآَبِ ( 36 )

وآنان را كه كتاب داديم شاد شوند بدانچه فرود آيد بسوى تو واز احزاب است آنكه انكار كند پارهء آن را بگو جز اين نيست مأمور شدم كه پرستش كنم خدا را وشرك نورزم بدو بسوى أو مىخوانم وبسوى أو است بازگشتم ( 36 )

وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ ( 37 )

وبدينسان فرستاديمش حكمي عربى ( فرماني به تازى ) واگر پيروى كنى هوسهاى ايشان را پس از آنچه بيامدت از دانش نباشدت از خدا دوست ونه نگهدارنده‌اى ( 37 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآَيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ ( 38 )

وهمانا فرستاديم پيمبرانى را پيش از تو وقرار داديم براي ايشان زنان وفرزندانى نبوده است فرستاده‌اى را كه بيارد آيتي جز به اذن خدا براي هر سرآمدى است نامه‌اى ( 38 )

يَمْحُوا اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ ( 39 )

بزدايد خدا آنچه را خواهد وبازنهد ( ثبت كند ) ونزد أو است مادر كتاب ( 39 )

وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ ( 40 )

واگر بنمايانيمت پارهء آنچه بديشان وعده دهيم يا دريابيمت ( بميرانيمت ) جز اين نيست كه بر تو است رساندن وبر ما است حساب ( 40 )

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 41 )

آيا نديدند كه ما مىپردازيم به زمين مىكاهيمش از همه سوى آن وخدا حكم كند نيست تبديلكننده براي حكمش وأو است زود شمار ( 41 )

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ( 42 )

وهمانا نيرنگ ساختند آنان كه پيش از ايشان بودند پس خداى را است نيرنگ همگى مىداند آنچه را فرآهم آرد هر كس وزود است بدانند كافران كه براي كيست پايان آن سراى ( 42 )