القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٥٢
سورة الرعد
أَفَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَى إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 19 )
آيا آنكه مىداند كه آنچه فرستاده شده است بسوى تو از پروردگارت حق است مانند آن است كه أو كور است جز اين نيست كه يادآور شوند خداوندان خردها ( 19 )
الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَلَا يَنْقُضُونَ الْمِيثَاقَ ( 20 )
آنان كه وفا كنند به عهد خدا ونشكنند پيمان را ( 20 )
وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ ( 21 )
وآنان كه پيوند كنند آنچه را خدا فرموده است كه پيوند شود وبترسند پروردگار خويش را وبترسند از زشتى حساب ( 21 )
وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ ( 22 )
وآنان كه شكيبايى گزيدند براي روى پروردگار خود وبپا داشتند نماز را ودادند از آنچه روزيشان داديم نهان وآشكارا ودور كنند به خوبى بدى را آنان را است فرجام آن سراى ( 22 )
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آَبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ ( 23 )
بهشتهاى جاودان درآيند در آنها خود وآنان كه شايسته شدند از پدرانشان وهمسرانشان وفرزندانشان وفرشتگان درآيند بر ايشان از هر درى ( 23 )
سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ ( 24 )
سلام بر شما بدانچه صبر نموديد چه خوب است فرجام آن سراى ( 24 )
وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ ( 25 )
وآنان كه مىشكنند پيمان خدا را پس از بستنش ومىبرند آنچه را خدا فرمود كه پيوند شود وتبهكارى كنند در زمين آنان را است لعنت وبراي ايشان است بدى آن سراى ( 25 )
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَفَرِحُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الْآَخِرَةِ إِلَّا مَتَاعٌ ( 26 )
همانا خدا فراخ گرداند روزى را براي هر كه خواهد وتنگ گرداند وخرسند شدند به زندگى دنيا حالي كه نيست زندگانى دنيا در آخرت مگر بهرهاى ( 26 )
وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آَيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ ( 27 )
وگويند آنان كه كفر ورزيدند چرا فرود نيايد بر أو آيتي از پروردگارش بگو همانا خدا گمراه كند هر كه را خواهد وهدايت كند بسوى خود هر كه را بازگشت ( يا زارى كند ) ( 27 )
الَّذِينَ آَمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ( 28 )
آنان كه ايمان آوردند آرام گيرد دلهاى ايشان به ياد خدا همانا به ياد خدا آرام گيرد دلها ( 28 )