القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

سورة يوسف

يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَيْئَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ ( 87 )

اى فرزندان من برويد پس جستجو كنيد از يوسف وبرادرش ونوميد نشويد از روح خدا همانا نوميد نشوند از روح خدا جز گروه كافران ( 87 )

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ ( 88 )

پس هنگامى كه درآمدند بر أو گفتند اى عزيز رسيد به ما وخاندان ما رنج وآورديم كالايى ناچيز پس پركن براي ما پيمانه را وتصدق كن بر ما كه خدا پاداش دهد به تصدقكنندگان ( 88 )

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ ( 89 )

گفت آيا دانستيد چه كرديد به يوسف وبرادرش هنگامى كه بوديد نادانان ( 89 )

قَالُوا أَئِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهَذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 90 )

گفتند مگر تويى يوسف گفت من يوسفم واين است برادرم كه خدا منّت نهاد بر ما بدرستى هر كه پرهيزكارى كند وشكيبا شود همانا خدا تباه نگرداند پاداش نكوكاران را ( 90 )

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آَثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ ( 91 )

گفتند به خدا برگزيده است خدا تو را بر ما وهمانا بوديم ما تباهكاران ( 91 )

قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 92 )

گفت نيست نكوهشى بر شما امروز بيامرزد شما را خدا وأو است مهربانترين مهربانان ( 92 )

اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ( 93 )

ببريد جامهء مرا اين پس بيفكنيدش بر روى پدرم تا بينا گردد وبياريد مرا به خانوادهء خود همگى ( 93 )

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ ( 94 )

وهنگامى كه بار نهاد كاروان گفت پدر ايشان همانا مىيابم بوى يوسف را اگر نه كم خردم خوانيد ( 94 )

قَالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلَالِكَ الْقَدِيمِ ( 95 )

گفتند به خدا تويى در گمراهى پيشين ( 95 )