القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

سورة يوسف

فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِّ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هَذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 15 )

سپس هنگامى كه بردند أو را وگرد آمدند بر آنكه نهندش در تك چاه ووحى فرستاديم بدو كه همانا آگهيشان دهى به كارشان اين وآنان درنيابند ( 15 )

وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ ( 16 )

وآمدند شبانگاه پدر خويش را گريان ( 16 )

قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ ( 17 )

گفتند اى پدر ما رفتيم مسابقه كنيم وگذاشتيم يوسف را نزد كالاى خويش پس خورد أو را گرگ ونيستى تو باوركننده ما را هر چند باشيم راستگويان ( 17 )

وَجَاءُوا عَلَى قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ ( 18 )

وآوردند بر جامهء وى خونى دروغين گفت بلكه بياراست براي شما دلهاى شما كارى را پس شكيبايى نكو است وخدا است يارى خواسته بر آنچه مىستائيد ( 18 )

وَجَاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَأَدْلَى دَلْوَهُ قَالَ يَا بُشْرَى هَذَا غُلَامٌ وَأَسَرُّوهُ بِضَاعَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ( 19 )

وبيامد كاروانى پس فروكردند آبگيرنده خويش را پس سرازير كرد دلو خود را وگفت مژده باد اينك تازه‌پسرى ونهانش داشتند كالايى براي سوداگرى وخدا داناست بدانچه مىكنند ( 19 )

وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا فِيهِ مِنَ الزَّاهِدِينَ ( 20 )

وفروختندش به بهايى كم درهمهايى چند وبودند در أو از قناعت كنندگان ( 20 )

وَقَالَ الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ عَسَى أَنْ يَنْفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدًا وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 21 )

وگفت آنكه خريدش در مصر به زن خود گرامى دار جايگاه أو را شايد سودى به ما دهد يا برگيريمش فرزندى وبدينسان فرمانروايى داديم به يوسف در زمين وتا بياموزيمش از تعبير خوابها وخدا چيره است بر كار أو وليكن بيشتر مردم نمىدانند ( 21 )

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آَتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 22 )

وهنگامى كه رسيد نيروهاى خود را ( جوانى خود را ) داديمش فرمانروايى ودانش را وبدينسان پاداش دهيم نيكوكاران ( 22 )