القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٦

سورة يوسف

قَالَ يَا بُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُؤْيَاكَ عَلَى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا إِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 5 )

گفت اى فرزند من فرونخوان خواب خويش را بر برادرانت تا برايت نيرنگى كنند همانا شيطان است براي انسان دشمنى آشكار ( 5 )

وَكَذَلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَعَلَى آَلِ يَعْقُوبَ كَمَا أَتَمَّهَا عَلَى أَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 6 )

وبدينسان برگزيند تو را پروردگار تو وبياموزدت از تعبير خوابها وتمام كند نعمتش را بر تو وبر خاندان يعقوب چنان كه تمام كرد آن را بر پدران تو از پيش إبراهيم واسحق همانا پروردگار تو است داناى حكيم ( 6 )

لَقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آَيَاتٌ لِلسَّائِلِينَ ( 7 )

همانا در يوسف وبرادرانش آيتهايى است براي پرسشكنندگان ( 7 )

إِذْ قَالُوا لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَى أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 8 )

هنگامى كه گفتند هر آينه يوسف وبرادرش محبوبترند بسوى پدر ما از ما حالي كه مائيم گروهى نيرومند همانا پدر ما است در گمراهى آشكار ( 8 )

اقْتُلُوا يُوسُفَ أَوِ اطْرَحُوهُ أَرْضًا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا مِنْ بَعْدِهِ قَوْمًا صَالِحِينَ ( 9 )

بكشيد يوسف را يا بيفكنيدش بر زمينى كه تنها ماند براي شما روى پدر شما وباشيد پس از وى قومي شايستگان ( 9 )

قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ( 10 )

گفت گوينده‌اى از ايشان نكشيد يوسف را وبيفكنيدش در تاريكى چاه تا برگيردش برخى از كاروانيان اگر هستيد كنندگان ( 10 )

قَالُوا يَا أَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّا عَلَى يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُ لَنَاصِحُونَ ( 11 )

گفتند اى پدر ما چه شود تو را كه امين نشمارى ما را بر يوسف حالي كه مائيم براي أو اندرزگويان ( نيكانديشان ) ( 11 )

أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ( 12 )

بفرستش با ما بامداد بچرد وبازى كند وهمانا مائيم أو را نگهدارندگان ( 12 )

قَالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَأَخَافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَأَنْتُمْ عَنْهُ غَافِلُونَ ( 13 )

گفت هر آينه اندوهگينم سازد كه بريدش وترسم بخوردش گرگ حالي كه باشيد شما از أو غافلان ( 13 )

قَالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّا إِذًا لَخَاسِرُونَ ( 14 )

گفتند اگر بخوردش گرگ حالي كه مائيم گروهى نيرومند همانا باشيم در آن هنگام از زيانكاران ( 14 )