القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٤

سورة هود

فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آَبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ ( 109 )

پس نباش در ترديدى از آنچه مىپرستند اينان نمىپرستند مگر چنان كه پرستيدند پدران ايشان از پيش وهمانا پردازنده‌ايم بديشان بهرهء ايشان را ناكاسته ( 109 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 110 )

وهمانا داديم به موسى كتاب را پس اختلاف شد در آن واگر نبود سخنى كه پيش گرفته است از پروردگار تو هر آينه قضاوت مىشد ميان ايشان وهمانا ايشانند در شكى از آن به ريب افكننده ( 110 )

وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 111 )

وهر كدام را هر آينه بپردازد بديشان پروردگار تو كردارهاى ايشان را همانا أو است بدانچه مىكنند آگاه ( 111 )

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 112 )

پس پايدار باش چنان كه مأمور شدى وآنان كه توبه كردند با تو وسركشى نكنيد كه أو بدانچه مىكنيد بينا است ( 112 )

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ ( 113 )

ونگرويد بسوى آنان كه ستم كردند كه مىرسد شما را آتش ونمىباشد شما را جز خدا دوستانى وسپس يارى نمىشويد ( 113 )

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ ( 114 )

وبپاى دار نماز را هر دو سر روز وپاره‌هايى از شب همانا خوبيها مىبرند بديها را اين است يادآوردنى براي يادآرندگان ( 114 )

وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 115 )

وصبر كن كه خدا تباه نكند پاداش نكوكاران را ( 115 )

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ ( 116 )

پس چرا نبود از قرنهاى پيش از شما بازماندگانى كه نهى كنند از تباه‌كارى در زمين مگر كمي از آنان كه نجات داديم از ايشان وپيروى كردند ستمگران آنچه را كامرانى نمودند در آن وشدند بزهكاران ( 116 )

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ( 117 )

ونيست پروردگار تو كه بكشد شهرها را به ستم ومردمان آنهايند اصلاح كنندگان ( درستكاران ) ( 117 )