القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٣

سورة هود

يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ( 98 )

پيشوا شود قوم خويش را روز قيامت پس درآوردشان در آتش وچه زشت آبشخورى است فرود آمده بر آن ( 98 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ ( 99 )

وپيرو شدند در اين لعنتى را وروز قيامت چه زشت است ميهمانان پذيرايى شده ( 99 )

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ ( 100 )

اين از داستان شهرها است كه مىسرائيم بر تو از آنها است ايستاده ودرويده ( 100 )

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آَلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ( 101 )

وستم نكرديم بر ايشان وليكن ستم كردند خويش را پس بىنياز نكرد از ايشان خدايانشان كه مىخواندند جز خدا به چيزى گاهى كه بيامد امر پروردگار تو ونيفزودشان جز تباهى ( 101 )

وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ( 102 )

وبدينسان گرفتن پروردگار تو گاهى كه گرفت شهرها را حالي كه ستمكار بودند همانا گرفتن أو است دردناك سخت ( 102 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآَخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ ( 103 )

همانا در اين است آيتي براي آن كه بترسد عذاب آخرت را اين است روزى كه گردآورده شود براي آن مردم واين است روزى گواهى شده ( 103 )

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ ( 104 )

وپس نيندازيمش مگر تا سرآمدى شمرده ( 104 )

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ( 105 )

روزى كه آيد سخن نگويد كسى جز به رخصت أو پس از ايشان است بدبخت ونيكبخت ( 105 )

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ( 106 )

پس آنان كه بدبخت شدند در آتش ايشان را است در آن آه وناله ( آهى كه برآيد وفرو رود ) ( 106 )

خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ ( 107 )

جاودانند در آن مادامى كه آسمانها است وزمين جز آنچه خواهد پروردگار تو كه پروردگار تو كننده است آنچه را خواهد ( 107 )

وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ( 108 )

واما آنان كه نيكبخت شدند پس در بهشت جاودانند در آن مادامى كه آسمانها وزمين است جز آنچه خواهد پروردگار تو بخششى نابريده يا بيكران ( 108 )