القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٢

سورة هود

وَيَا قَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ ( 89 )

واى قوم به گناه نيندازد شما را مخالفت من تا برسد شما را مانند آنچه رسيده است قوم نوح را يا قوم هود را يا قوم صالح را ونيست قوم لوط از شما دور ( 89 )

وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ ( 90 )

واستغفار كنيد پروردگار خويش را پس توبه كنيد بسوى أو همانا پروردگار من است مهربانى دوستدار ( 90 )

قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ ( 91 )

گفتند اى شعيب درنمىيابيم بسيارى از آنچه گويى وهمانا بينيمت ميان ما ناتوان واگر نبودند كسان تو هر آينه سنگسارت مىكرديم ونيستى تو بر ما برتر ( 91 )

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 92 )

گفت اى قوم آيا كسان من عزيزترند نزد شما از خدا وبرگرفتيد أو را از پس خويش به پشت افكنده همانا پروردگار من است بدانچه مىكنيد فراگيرنده ( 92 )

وَيَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ( 93 )

واى قوم عمل كنيد با توانايى خويش كه منم عملكننده زود است بدانيد كه را آيد عذابي كه خوار سازدش وكيست آنكه أو است دروغگوى وچشم به راه باشيد كه منم با شما چشم به راه ( 93 )

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 94 )

وهنگامى كه بيامد امر ما رهانيديم شعيب را وآنان كه ايمان آوردند با أو به رحمتي از ما وبگرفت آنان را كه ستم كردند خروشى پس شدند در خانه‌هاى خويش مُردگان ( 94 )

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا بُعْدًا لِمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ( 95 )

چنان كه گويى نبوده‌اند در آن هرگز همانا دور باد براي مَدين چنان كه دور شدند ثمود ( 95 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 96 )

وهمانا فرستاديم موسى را به آيتهاى ما وفرمانروايى آشكار ( 96 )

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ( 97 )

بسوى فرعون وكسانش پس پيروى كردند امر فرعون را ونيست امر فرعون رهنمون ( 97 )