القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣١

سورة هود

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ ( 82 )

تا گاهى كه بيامد امر ما گردانيديم روى آن را زير آن وباريديم بر آن سنگهايى از سِجّيل ( سنگ گِل ) به رشته كشيده ( 82 )

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ ( 83 )

نشاندارانى نزد پروردگار تو ونيست آن از ستمگران دور ( 83 )

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ ( 84 )

وبسوى مَديَن برادر ايشان شُعيب را گفت اى قوم من پرستش كنيد خدا را نيست شما را خداوندى جز أو وكم ندهيد پيمانه وترازو را همانا بينم شما را در خوشى وترسم بر شما از عذاب روزى فراگيرنده ( 84 )

وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 85 )

واى قوم تمام دهيد پيمانه وترازو را به داد وكم ندهيد به مردم چيزهاى ايشان را ونكوشيد ( نتازيد ) در زمين تباهكاران ( 85 )

بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ( 86 )

بازماندهء خدا بهتر است براي شما اگر هستيد مؤمنان ونيستم من بر شما نگهبان ( 86 )

قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ ( 87 )

گفتند اى شعيب آيا نمازت فرمانت دهد كه رها كنيم آنچه را مىپرستيدند پدران ما يا آنكه كنيم در مالهاى خود هر آنچه خواهيم همانا تويى بردبار خردمند ( 87 )

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ( 88 )

گفت اى قوم من آيا ديده‌ايد كه اگر باشم بر نشانه‌اى از پروردگارم وروزيم دهد از خويش روزيى نيكو ونخواهم مخالفت كنم شما را بسوى آنچه شما را از آن نهى مىكنم نخواهم جز كارساختن ( درست كردن ) را هر چه توانم نيست موفق داشتم جز با خدا بر أو تكيه نمودم وبسوى أو زارى كنم ( 88 )