القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٣٠

سورة هود

قَالَتْ يَا وَيْلَتَى أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَذَا بَعْلِي شَيْخًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ ( 72 )

گفت اى واي آيا بزايم ومنم پيرى ناتوان واين است شوهر من پيرى فرتوت همانا اين است چيزى شگفت ( 72 )

قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ( 73 )

گفتند آيا شگفت مانى از كار خدا رحمت خدا وبركتهاى أو بر شما خاندان است همانا أو است ستودهء ارجمند ( 73 )

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ ( 74 )

تا گاهى كه برفت از إبراهيم ترس وبيامدش مژده مىستيزد با ما در بارهء قوم لوط ( 74 )

إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ( 75 )

همانا إبراهيم بردبارى است نالانى است زارىكنان ( 75 )

يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آَتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ ( 76 )

اى إبراهيم درگذر از اين همانا بيامد امر پروردگار تو وهمانا آينده است ايشان را عذابي نابازگردانيده ( 76 )

وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ ( 77 )

وهنگامى كه آمد فرستادگان ما لوط را به رنج شد از ايشان وتنگ آمدش بديشان تاب وتوان وگفت اين است روزى سخت ( خشمآگين ) ( 77 )

وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ ( 78 )

وبيامدندش قومش مىشتافتند بسوى أو واز پيش بودند مىكردند بديها را گفت اى قوم اينك دخترانم پاكيزه‌ترند براي شما پس بترسيد خدا را وخوارم نسازيد در ميهمانانم آيا نيست در شما مردى خردمند ( 78 )

قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ( 79 )

گفتند تو دانى نيست ما را در دختران تو كامى وهر آينه مىدانى ما چه خواهيم ( 79 )

قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آَوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ ( 80 )

گفت كاش مرا بر شما نيرويى مىبود يا پناه مىبردم به پايگاهى سخت ( 80 )

قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ ( 81 )

گفتند اى لوط مائيم فرستادگان پروردگار تو هرگز نرسند به تو پس كوچ كن با خاندان خود در پاره‌اى از شب وروى برنگرداند از شما هيچكس جز زن تو كه وى را رسنده است آنچه ايشان را رسد همانا وعده‌گاه آنان بامداد است آيا نيست بامداد نزديك ( 81 )