القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٠

سورة البقرة

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 127 )

وهنگامى كه برمىافراشت إبراهيم ستونهاى خانه را وإسماعيل پروردگارا بپذير از ما همانا تويى شنوندهء دانا ( 127 )

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 128 )

بار پروردگارا بگردان ما را اسلام آرندگانى براي تو واز نژاد ما مردمى اسلامآورنده براي تو وبنماى به ما عبادتهاى ما را وتوبه كن بر ما كه تويى توبه‌پذيرندهء مهربان ( 128 )

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 129 )

بار پروردگارا وبرانگيز در ايشان پيمبرى از ايشان كه تلاوت كند بر ايشان آيتهاى تو را وبياموزدشان كتاب وحكمت را وپاكشان سازد كه تويى عزتمند حكيم ( 129 )

وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 130 )

وكيست كه روى بگرداند از آئين إبراهيم جز آن كس كه تباه كرده است خويشتن را وهمانا برگزيديمش در دنيا وأو است در آخرت از شايستگان ( 130 )

إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 131 )

هنگامى كه بدو گفت پروردگارش اسلام آور گفت اسلام آوردم براي پروردگار جهانيان ( 131 )

وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 132 )

ووصيت كرد بدان إبراهيم فرزندان خويش را ويعقوب اى فرزندان من همانا برگزيد خدا براي شما دين را پس نميريد جز آنكه باشيد مسلمانان ( 132 )

أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آَبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 133 )

يا بوديد گواهان هنگامى كه رسيد يعقوب را مرگ گاهى كه گفت به فرزندان خود چه را مىپرستيد پس از من گفتند مىپرستيم خداى تو وخداى پدرانت إبراهيم وإسماعيل واسحق را خداوندى يگانه ومائيم براي أو اسلامآورندگان ( 133 )

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 134 )

اين است امّتى كه گذشت وى را است دسترنج أو وشما را است دسترنج شما وپرسش نشويد از آنچه بودند مىكردند ( 134 )