القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٢٩

سورة هود

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآَتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ ( 63 )

گفت اى قوم من آيا ديده‌ايد كه اگر بر رهبريى از پروردگار خود باشم وآمده باشد مرا از أو رحمتي پس كه مرا يارى دهد از خدا اگر نافرمانيش كنم پس نيفزائيد مرا جز زيانكارى ( 63 )

وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آَيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ ( 64 )

واى قوم من اين است اشتر خدا براي شما آيتي پس بگذاريدش بچرد در زمين خدا وگردش نگرديد به بدى كه برگيرد شما را عذابي نزديك ( 64 )

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ ( 65 )

پس پى كردند آن را پس گفت كامياب مانيد در خانهء خود سه روز اين است وعدهء نادروغ ( 65 )

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ ( 66 )

تا هنگامى كه بيامد امر ما رهانيديم صالح را وآنان كه ايمان آوردند با أو به رحمتي از ما واز خوارىِ آن روز همانا پروردگار تو است نيرومند دادستان ( 66 )

وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 67 )

وبگرفت آنان را كه ستم كردند خروشى پس شدند در خانه‌هاى خود مُردگان ( 67 )

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ ( 68 )

چنان كه گويى سكونت نگزيده‌اند در آنها همانا ثمود كفر ورزيدند به پروردگار خويش همانا دور باد براي ثمود ( 68 )

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ( 69 )

وهمانا آمدند فرستادگان ما إبراهيم را به مژده گفتند سلام گفت سلام پس درنگ ناكرده بياورد گوسالهء بريان ( 69 )

فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ ( 70 )

وهنگامى كه ديد دستهاشان نمىرسد بسوى آن ناشناسشان گرفت وبرداشت از ايشان بيمى گفتند نترس كه ما فرستاده شديم بسوى قوم لوط ( 70 )

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ ( 71 )

وزنش ايستاده بود پس خنديد پس مژده داديمش به اسحق واز پس اسحق يعقوب ( 71 )