القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

سورة هود

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آَلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ( 54 )

نگوئيم جز آنكه گرفته است تو را برخى از خدايان ما به بدى گفت همانا گواه گيرم خدا را وگواه باشيد شما كه بيزارم از آنچه شرك مىورزيد ( 54 )

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ ( 55 )

جز خدا پس آهنگ من كنيد همگى وسپس مهلتم ندهيد ( 55 )

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آَخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 56 )

همانا توكل كردم بر خدا پروردگار من وپروردگار شما نيست جنبنده‌اى جز آنكه أو است گيرندهء پيشانيش پروردگار من است بر راهى راست ( 56 )

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 57 )

پس اگر پشت كردند همانا ابلاغ كردم به شما آنچه را بدان فرستاده شدم بسوى شما وبرگيرد به جاى شما پروردگار من قومي را غير از شما وگزندش نرسانيد به چيزى همانا پروردگار من است بر همه چيز نگهبان ( 57 )

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 58 )

وهنگامى كه بيامد امر ما رهانيديم هود را وآنان كه ايمان آوردند با أو به رحمتي از ما ورهائيشان داديم از عذابي انبوه ( 58 )

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ( 59 )

واينك عاد انكار كردند آيتهاى پروردگار خود را ونافرمانى كردند پيمبران أو را وپيروى كردند فرمان هر فرماندهء خيره‌سرى را ( 59 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ ( 60 )

وپيرو شدند در اين دنيا لعنتى را ودر روز قيامت همانا عاد كفر ورزيدند به پروردگار خويش همانا دور باد براي عاد قوم هود ( 60 )

وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ ( 61 )

وبسوى ثمود برادر ايشان صالح را گفت اى قوم من پرستش كنيد خدا را نيست شما را خدايى جز أو پديد آورده است شما را از زمين واستعمار كرده است شما را در آن پس استغفار كنيد أو را سپس بازگشت كنيد بسوى أو كه پروردگار من نزديك است وپذيرنده ( 61 )

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ( 62 )

گفتند اى صالح همانا اميدوارى ما بودى پيش از اين آيا نهى كنى ما را از آنكه پرستيم آنچه را مىپرستند پدران ما ومائيم در شكى از آنچه خوانيمان بدان به ريبافكننده ( 62 )