القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٢٦

سورة هود

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ( 38 )

ومىساخت كشتى را وهر گاه بر أو گذشتى گروهى از قومش مسخره‌اش گرفتندى گفت اگر ما را مسخره كنيد همانا ما شما را مسخره كنيم چنان كه بوديد شما مسخره مىكرديد ( 38 )

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ ( 39 )

زود است بدانيد كه را آيد عذابي كه خوار سازدش وفرود آيد بر أو عذابي جايگزين ( 39 )

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آَمَنَ وَمَا آَمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ ( 40 )

تا گاهى كه بيامد امر ما وبجوشيد تنور گفتيم بار كن در آن از هر كدام دو جفت را وخاندان خويش را مگر آنكه بر أو پيشى گرفته است سخن وآنان را كه ايمان آوردند وايمان نياورده بود با أو جز اندكى ( 40 )

وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 41 )

گفت سوار شويد در آن با نام خدا روان شدنش ولنگر انداختنش همانا پروردگار من است آمرزندهء مهربان ( 41 )

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ ( 42 )

وآن روان بود بديشان در موجى همانند كوه‌ها وبرخواند نوح فرزند خود را وبود بر كنارى كه‌اى پسرك من سوار شو با ما ونباش با كافران ( 42 )

قَالَ سَآَوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ ( 43 )

گفت زود است پناه برم به كوهى كه نگه داردم از آب گفت نيست نگهدارنده‌اى امروز از امر خدا مگر آن را كه رحم كرده است وحايل شد ميان ايشان موج پس شد از غرقشدگان ( 43 )

وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 44 )

وگفته شد اى زمين فرو خور آب خويش را واى آسمان بس كن وفرونشست آب وگذشت كار واستوار شد بر جودي وگفته شد دور باد براي گروه ستمگران ( 44 )

وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ ( 45 )

وخواند نوح پروردگار خود را پس گفت پروردگارا همانا پسرم از خاندان من است وهر آينه وعدهء تو حقّ است وتويى بهترين حكمكنندگان ( 45 )