القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٢٢

سورة هود

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 8 )

واگر دور كنيم از ايشان عذاب را تا امّتى شمرده گويند چه بازدارد آن را همانا روزى كه مىآيد ايشان را نيست برگرداننده از ايشان وفرود آمد بر ايشان آنچه بودند بدان استهزاءكنان ( 8 )

وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ ( 9 )

واگر چشانيم انسان را از خود رحمتي وسپس بگيريمش از أو همانا أو است نوميد ناسپاس ( 9 )

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ( 10 )

واگر چشانيمش نعمتي بعد از رنجى كه بدو رسيده است هر آينه گويد رفت بديها از من همانا أو است شادمان خودستاى ( 10 )

إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ( 11 )

مگر آنان كه صبر كردند وعمل صالح نمودند كه آنان را است آمرزش وپاداشى بزرگ ( 11 )

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 12 )

شايد تويى رهاكنندهء پاره‌اى از آنچه وحى مىشود بسوى تو وتنگ شود بدان سينهء تو كه گويند چرا بر أو فرود نيامد گنجى يا نيامد با أو فرشته‌اى جز اين نيست كه تويى بيمدهنده وخدا است بر هر چيزى وكيل ( 12 )