القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٢٠

سورة يونس

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ آَمَنَتْ فَنَفَعَهَا إِيمَانُهَا إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آَمَنُوا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ ( 98 )

پس چرا نبود شهري كه ايمان آورد وسود دهدش ايمانش مگر قوم يونس هنگامى كه ايمان آوردند برگشوديم از ايشان عذاب خوارى را در زندگانى دنيا وكاميابيشان داديم تا سرآمدى ( 98 )

وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآَمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا أَفَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 99 )

واگر مىخواست پروردگار تو هر آينه ايمان مىآوردند آنان كه در زمينند همگى با هم پس آيا تو واميدارى به ناخواه مردم را كه باشند از مؤمنان ( 99 )

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ( 100 )

ونرسد تنى را كه ايمان آرد مگر به دستور خدا ومىگرداند پليد را بر آنان كه درنمىيابند ( 100 )

قُلِ انْظُرُوا مَاذَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا تُغْنِي الْآَيَاتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ ( 101 )

بگو بنگريد چيست در آسمانها وزمين وبىنياز نگردانند آيتها ونه بيمدادنها از قومي كه ايمان نمىآورند ( 101 )

فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ( 102 )

پس آيا انتظار مىكشند جز همانند روزگار آنان را كه گذشتند پيش از ايشان بگو پس منتظر باشيد كه منم با شما از منتظران ( 102 )

ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آَمَنُوا كَذَلِكَ حَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ ( 103 )

سپس بِرهانيم پيمبران خود وآنان را كه ايمان آوردند بدينسان حقّى است بر ما كه برهانيم مؤمنان را ( 103 )

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 104 )

بگو اى مردم اگر هستيد در شكى از آئينم پس نمىپرستم آنان را كه مىپرستيد جز خدا وليكن پرستش كنم خداوندى را كه دريابد ( بميراند ) شما را ومأمور شدم كه باشم از ايمانآورندگان ( 104 )

وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 105 )

وآنكه راست كن روى خود را بسوى دين يكتاپرست ونباش البتة از شركورزندگان ( 105 )

وَلَا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِنَ الظَّالِمِينَ ( 106 )

ونخوان جز خدا آنچه را نه سودى دهدت ونه گزندت رساند كه اگر كنى هر آينه باشى در آن هنگام از ستمكاران ( 106 )