القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٠٧

سورة التوبة

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ( 123 )

اى آنان كه ايمان آورديد پيكار كنيد آنان را كه نزديكند به شما از كافران وبايد بيابند در شما درشتخويى وبدانيد كه خدا است با پرهيزكاران ( 123 )

وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 124 )

وهر گاه فرود شود سوره‌اى گويند گروهى از ايشان كداميك را از شما بيفزودش ايمان اما آنان كه ايمان آوردند بيفزودشان ايمان وايشانند شادىكنان ( 124 )

وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ كَافِرُونَ ( 125 )

واما آنان كه در دلهاشان بيمارى است پس بيفزودشان پليدى بر پليديشان ومُردند حالي كه آنانند كافران ( 125 )

أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 126 )

آيا نبينند كه آزموده مىشوند همه سأله يك بار يا دو بار پس نه توبه مىكنند ونه يادآور مىشوند ( 126 )

وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ( 127 )

وهر گاه فرود شود سوره‌اى بنگرد برخيشان به برخى آيا مىبيند شما را كسى سپس برگردند برگرداند خدا دلهاى ايشان را بدانكه آنانند گروهى نادريابندگان ( 127 )

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 128 )

همانا بيامد شما را پيمبرى از خود شما گران است بر أو رنج بردن شما حريص است بر شما به مؤمنان است نوازنده‌اى مهربان ( 128 )

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( 129 )

پس اگر پشت كردند بگو بس است مرا خدا نيست خداوندى جز أو بر أو توكل كردم وأو است پروردگار عرش بزرگ ( 129 )