القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٠٥
سورة التوبة
التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآَمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ( 112 )
توبه‌كنندگان پرستشگران سپاسگزاران رهروان ركوعگزاران سجده كنندگان امر كنندگان به نيكى وبازدارندگان از بدى ونگهبانان مرزهاى خدا وبشارت ده به مؤمنان ( 112 )
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ( 113 )
نرسد پيمبر را ونه آنان را كه ايمان آوردند اينكه آمرزش خواهند براي مشركان واگر چه باشند خويشاوندان پس از آنكه آشكار شد براي ايشان كه آنانند ياران دوزخ ( 113 )
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ ( 114 )
ونبود آمرزش خواستن إبراهيم براي پدر خود جز از روى وعده‌اى كه بدو داد سپس گاهى كه آشكار شد براي أو آنكه وى دشمنى است براي خدا بيزارى جست از أو وهمانا إبراهيم است بسيار زارىكننده‌اى شكيبا ( 114 )
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 115 )
ونيست خدا كه گمراه سازد قومي را پس از آنكه رهبريشان كرد تا بنمايدشان كه از چه چيز پرهيز كنند همانا خداوند است به همه چيز دانا ( 115 )
إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 116 )
همانا خدا از آن وى است پادشاهى آسمانها وزمين زنده كند وبميراند ونيست شما را جز خدا دوست ونه ياورى ( 116 )
لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 117 )
همانا پذيرفت خدا توبهء پيمبر ومهاجران وأنصار را كه پيرويش نمودند به هنگام سختى پس از آنكه نزديك بود بلغزد دلهاى گروهى از ايشان پس توبه كرد بر ايشان همانا أو است بديشان نوازندهء مهربان ( 117 )