القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٢٠١

سورة التوبة

رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ( 87 )

خرسند شدند كه با بازماندگان مانند ومُهر نهاده شد بر دلهاى ايشان چنان كه درنمىيابند ( 87 )

لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 88 )

ليكن پيمبر وآنان كه ايمان آوردند با وى جهاد كردند با مالها وجانهاى خود وبراي آنان است خوبيها وايشانند رستگاران ( 88 )

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 89 )

آماده كرد خدا براي ايشان باغهايى كه روان است زير آنها جويها جاودانان در آن اين است رستگارى بزرگ ( 89 )

وَجَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 90 )

آمدند پوزشخواهان از اعراب ( دشت نشينان ) كه اذن داده شود بديشان وبازنشستند آنان كه دروغ گفتند با خدا وپيمبرش زود است رسد آنان را كه كفر ورزيدند از ايشان عذابي دردناك ( 90 )

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضَى وَلَا عَلَى الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 91 )

نيست بر ناتوانان ونه بر بيماران ونه بر آنان كه ندارند چيزى كه هزينه كنند پروايى اگر نكو انديشند براي خدا وپيمبرش نيست بر نكوكاران راهى وخدا است آمرزندهء مهربان ( 91 )

وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنْفِقُونَ ( 92 )

ونه بر آنان كه گاهى كه بيايندت تا سوارشان كنى گويى ندارم آنچه بر آن سوارتان كنم برگردند حالي كه ديدگانشان اشكبار است اندوهگينند چرا ندارند چيزى كه هزينه كنند ( 92 )

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِيَاءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 93 )

جز اين نيست كه راه آنانى است كه از تو اذن مىخواهند حالي كه ايشانند توانگران خوشنودند كه با بازماندگان مانند ومُهر نهاد خدا بر دلهاى آنان پس نمىدانند ( 93 )