القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٦

سورة البقرة

وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُمْ بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآَخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( 102 )

وپيروى كردند آنچه مىخواندند شياطين بر پادشاهى ( كشور ) سليمان وكافر نشد سليمان ولكن شياطين كافر شدند مىآموختند به مردم جادو را وآنچه فرستاده شد بر دو فرشته در بابل هاروت وماروت ونمىآموختند كسى را تا مىگفتند جز اين نيست كه ما آزمايشيم زنهار كافر مشو پس مىآموختند از آنان آنچه را جدايى بدان مىافكندند ميان مرد وزنش وزيان نمىرساندند بدان كس را جز با اذن خدا وياد مىگرفتند آنچه را زيانشان داشت وسودشان نمىرسانيد وهمانا دانسته بودند كه هر كس آن را بخرد نيست أو را بهره‌اى در آخرت چه زشت است آنچه فروختند بدان خويشتن را اگر بودند مىدانستند ( 102 )

وَلَوْ أَنَّهُمْ آَمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( 103 )

واگر ايمان مىآوردند وپرهيزكارى مىكردند همانا ثوابي از نزد خدا بهتر است اگر بودند مىدانستند ( 103 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوا وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 104 )

اى مؤمنان نگوئيد راعنا ( رعايت كن ما را ) وبگوئيد انظرنا ( منظور دار ما را ) وبشنويد وكافران راست عذابي دردناك ( 104 )

مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 105 )

دوست ندارند آنان كه كافر شدند از أهل كتاب واز مشركان كه فرود شود بر شما خيرى از پروردگار شما وخدا مخصوص كند به رحمت خود هر كه را خواهد وخدا است دارندهء فضلى بزرگ ( 105 )