القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٨٥

سورة الأنفال

وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ( 62 )

واگر خواهند با تو نيرنگ كنند همانا بس است تو را خدا أو است آنكه كمك كرد تو را به يارى خويش وبه مؤمنان ( 62 )

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 63 )

والفت افكند ميان دلهاى آنان كه اگر مىدادى هر چه در زمين است نمىتوانستى الفت افكنى ميان دلهاى آنان وليكن خدا الفت افكند ميان ايشان همانا أو است عزّتمند حكيم ( 63 )

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 64 )

اى پيمبر بس است تو را خدا وآنان كه پيرويت كردند از مؤمنان ( 64 )

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِئَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ( 65 )

اى پيمبر برانگيز مؤمنان را بر جنگ اگر باشد از شما بيست تن بردبار چيره شوند دويست تن را واگر باشد از شما صد تن چيره شوند يكهزار را از آنان كه كفر ورزيدند اين بدان است كه ايشانند گروهى كه درنمىيابند ( 65 )

الْآَنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِئَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 66 )

اكنون كاست خدا ( سبك كرد ) از شما ودانست كه در شما است ناتوانىاى پس اگر باشد از شما صد تن بردبار چيره شوند دويست تن را واگر باشد از شما هزار تن چيره آيند بر دو هزار به اذن خدا وخدا است با صبركنندگان ( 66 )

مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآَخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 67 )

نبوده است پيمبرى را كه باشدش بردگانى تا كشتار كند در زمين خواهيد بهرهء دنيا را وخدا آخرت را خواهد وخدا است عزّتمند حكيم ( 67 )

لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 68 )

اگر نبود سرنوشتى كه از خدا پيشى گرفته است همان مىرسيد شما را در آنچه گرفتيد عذابي بزرگ ( 68 )

فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 69 )

پس بخوريد از آنچه به غنيمت گرفتيد ( در جنگ ) حلال پاكيزه وبترسيد خدا را كه خدا است آمرزندهء مهربان ( 69 )