القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٨٢

سورة الأنفال

وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آَمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 41 )

وبدانيد كه آنچه در جنگ به دست آورديد همانا براي خدا است پنج يك آن وبراي پيمبر وبراي نزديكان ويتيمان وبينوايان ودرماندگان راه اگر ايمان آورده‌ايد به خدا وآنچه فرستاديم بر بندهء خود روز جدا شدن روزى كه دو سپاه روبرو شدند وخدا است بر هر چيزى توانا ( 41 )

إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَا مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 42 )

هنگامى كه بوديد بر كنار فرودين درّه وايشان بر كنار فرازين آن وكاروان فرودتر از شما واگر وعده مىگزارديد با هم هر آينه اختلاف مىكرديد در وعده‌گاه ليكن تا بگذراند خدا كارى را كه بوده است شدني تا هلاك شود آنكه هلاك شده است از روى بينش وزنده شود آنكه زنده شده است از روى بينش وهمانا خدا است شنوندهء دانا ( 42 )

إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 43 )

هنگامى كه نماياندشان خداوند به تو در خواب تو اندكى واگر مىنماياندشان به تو فزون هر آينه سست مىشديد واختلاف مىكرديد در كار ليكن خدا نگه داشت همانا اوست دانا بدانچه در سينه‌ها است ( 43 )

وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 44 )

گاهى كه مىنماياند ايشان را به شما هنگام تلاقى شما با ايشان در ديدگانتان اندك واندك نمود شما را در ديدگان ايشان تا بگذراند خدا كارى را كه بوده است شدني وبسوى خدا بازگردانيده شوند كارها ( 44 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 45 )

اى آنان كه ايمان آورديد هر گاه ملاقاة كرديد گروهى را در جنگ پس پايدارى كنيد وياد كنيد خدا را فراوان شايد رستگار شويد ( 45 )