القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٧٣

سورة الأعراف

وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آَتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 171 )

وهنگامى كه بالا برديم كوه را فراز ايشان مانند سايبانى وپنداشتندش فرودآينده بر خويش بگيريد آنچه را به شما داديم به قوّت وياد آريد آنچه را در آن است شايد پرهيزكارى كنيد ( 171 )

وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آَدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ ( 172 )

وهنگامى كه بگرفت پروردگار تو از فرزندان آدم از پشتهاى ايشان نژاد ايشان را وگواهشان گرفت بر خويشتن آيا نيستم پروردگار شما گفتند بلى گواهى داديم تا نگوئيد روز قيامت بوديم ما از اين ناآگاهان ( 172 )

أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آَبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ( 173 )

يا گوئيد جز اين نيست كه شرك ورزيدند پدران ما از پيش وبوديم نژادى پس از ايشان آيا تباه كنى ما را بدانچه كردند نادرستان ( 173 )

وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 174 )

وبدينسان تفصيل دهيم آيتها را وشايد ايشان بازگردند ( 174 )

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آَتَيْنَاهُ آَيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ ( 175 )

وبخوان بر ايشان داستان آن را كه داديمش آيتهاى خود را پس برهنه گشت ( برون شد ) از آنها سپس شيطان پيروش گرفت وشد از گمراهان ( 175 )

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ذَلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ( 176 )

واگر مىخواستيم هر آينه بالا مىبرديمش بدانها ليكن أو بسوى زمين گرائيد وپيروى كرد هوس خود را پس مثَل أو مانند سگ است كه اگر آهنگش كنى زبان از كأم درآرد واگر بگذاريش زبان از كأم درآرد ( فروهلد ) اين است مثَل گروهى كه تكذيب نمودند آيتهاى ما را پس بخوان داستانها را شايد انديشه كنند ( 176 )

سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ ( 177 )

چه زشت است مثَل قومي كه تكذيب كردند آيتهاى ما وبودند خويشتن را ستم مىكردند ( 177 )

مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَنْ يُضْلِلْ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 178 )

آن را كه خدا هدايت كند أو است هدايت شده وآنان را كه گمراه كند آنانند زيانكاران ( 178 )