القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٥٢

سورة الأعراف

قَالَ أَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 14 )

گفت مهلتم ده تا روزى كه برانگيخته شوند ( 14 )

قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 15 )

گفت همانا تويى از مهلتدادگان ( 15 )

قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ( 16 )

گفت پس بدانكه مرا گمراه كردى همانا در كمينشان نشينم بر راه راست تو ( 16 )

ثُمَّ لَآَتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ ( 17 )

سپس بر ايشان درآيم از پيش رويشان واز پشت سرشان واز راستها وچپهاى ايشان ونيابى بيشتر ايشان را شكرگزاران ( 17 )

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ ( 18 )

گفت برون شو از آن نكوهيدهء سرافكنده هر آنكه تو را پيروى كند از ايشان همانا پر سازم دوزخ را از شما همگى ( 18 )

وَيَا آَدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ ( 19 )

واى آدم بيارام تو وهمسرت در بهشت پس بخوريد از هر جا خواهيد ونزديك نشويد بدين درخت كه مىشويد از ستمگران ( 19 )

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآَتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ ( 20 )

پس بفريفتشان شيطان تا بنماياند بديشان آنچه را نهان بود از ايشان از عورتهاى ايشان وگفت همانا نهى نكرده است شما را پروردگارتان از اين درخت مگر تا نباشيد دو فرشته يا باشيد از جاودانان ( 20 )

وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ ( 21 )

وسوگند آوردشان كه منم براي شما از اندرزدهندگان ( 21 )

فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآَتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 22 )

پس سرنگونشان ساخت به فريب تا گاهى كه چشيدند از آن درخت پديدار شد براي ايشان عورتهاشان وآغاز كردند گرد مىآوردند بر خود از برگهاى بهشت وبانگ زد بديشان پروردگارشان كه آيا نهى نكردم شما را از اين درخت ونگفتم به شما كه شيطان براي شما دشمنى است آشكار ( 22 )